بررسی اثر تریاژ تنفسی در درخواست سی تی اسکن های مثبت ریه در دو دوره پیک و دوره بدون شیوع گسترده کرونا
نویسندگان
1 مرکز آموزش ضمن خدمت کارکنان نظام سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 دانشکده فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3 گروه علوم پرتویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4 دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
کرونا ویروس جدید 2019 در اغلب بیماران به شکل یک بیماری تنفسی بدون عارضه تظاهر مییابد و در برخی بیماران میتواند به شکل عوارض ریوی، شوک سپتیک و در موارد معدودی منجر به فوت بیمار گردد. با توجه به اینکه اولین برخورد بیمار با اورژانس، واحد تریاژ بیمارستان میباشد، لذا شناسایی سریع و جداسازی بیماران مشکوک به کرونا ویروس حائز اهمیت است. جهت بررسی تأثیر تریاژ تنفسی در ارجاع بیماران مثبت کرونا به بخش تصویربرداری در این مطالعه به بررسی میزان مثبت شدن سی تی اسکنهای انجام شده در پیکهای (شیوع گسترده بیماری در کشور) اول و چهارم (با تریاژ) و یک دوره دو ماهه بدون شیوع گسترده (بدون تریاژ) انجام شده است. مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی مقطعی بود که در سه بازه زمانی در بیمارستان بهارلو انجام شد. بیماران در دو دوره پیک ابتدا به تریاژ تنفسی مراجعه میکردند، اما در دوره بدون شیوع کرونا، تریاژ برداشته شد. تصاویر سی تی اسکن گرفته شده توسط پزشک متخصص رادیولوژی جهت بررسی و تشخیص وجود یا عدم وجود کرونا براساس میزان درگیری ریه گزارش شد. دادههای بهدست آمده توسط نرمافزار اس پی اس اس 22 و از طریق آمار توصیفی و آزمون تی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در هر سه بازه زمانی درصد افراد بدون درگیری ریوی بالاتر از افراد با درگیری ریوی بود، بنابراین برای درخواست سی تی توسط پزشک باید دقت بیشتری بهعمل آید. علاوهبراین در صورت وجود تریاژ، سی تی اسکن منفی در افراد کاهش مییابد. با توجه به شرایط پاندمی و اپیدمی و بالا بودن میزان تابش اشعه و عدم درگیری ریوی در برخی موارد، سی تی اسکن نباید بهعنوان تنها تست اولیه تشخیصی برای غربالگری افراد مبتلا به ویروس کرونا استفاده شود.
