توجیه پذیری تصویربرداری از انسان با اهداف غیرپزشکی، مطالعه موردی کاوش‌گر بدن

نویسندگان

1 دفتر حفاظت در برابر اشعه، مرکز نظام ایمنی هسته‌ای، تهران، ایران

2 دفتر حفاظت در برابر اشعه، مرکز نظام ایمنی هسته‌ای، تهران، ایران

3 دفتر حفاظت در برابر اشعه، مرکز نظام ایمنی هسته‌ای، تهران، ایران

4 دفتر حفاظت در برابر اشعه، مرکز نظام ایمنی هسته‌ای، تهران، ایران

5 دفتر حفاظت در برابر اشعه، مرکز نظام ایمنی هسته‌ای، تهران، ایران

doi
چکیده

روش‌های بازرسی بدنی تنها به دستگاه‌های فلزیاب محدود نمی‌گردد. امروزه دستگاه‌های کاوش‌گر تمام بدن یا بخشی از بدن به‌طور گسترده در برخی کشورها به‌کار گرفته می‌شوند. دستگاه‌های کاوش‌گر بدن سیستم‌هایی هستند که برای کنترل افراد مشکوک به حمل سلاح، مواد منفجره و مواد مخدر به شکل جاسازی شده در درون حفره‌های بدنی در فرودگاه‌ها، زندان‌ها یا سایر مراکز حساس امنیتی و اقتصادی به‌کار می‌روند. در حال حاضر در کشور حدود 20 دستگاه کاوش‌گر بدن مدل Soter-RS به‌کار گرفته شده است که میزان دز دریافتی فرد اسکن‌شونده با این دستگاه‌ها یکی از مهم‌ترین جنبه‌های ایمنی آنهاست که در دسته‌بندی دستگاه و نیز تعیین تعداد اسکن مجاز برای هر فرد در طول یک سال مورد استفاده قرار می‌گیرد. البته توجیه‌پذیری به‌کارگیری چنین سیستم‌هایی به قوانین و مقررات هر کشور بستگی دارد. بررسی و ارزیابی‌های انجام شده در خصوص دستگاه‌های کاوش‌گر بدن در حال بهره‌برداری موجود در کشور نشان‌دهنده این است که دستگاه‌های موجود در محدوده کاربری محدود (Limited-use) قرار می‌گیرد ولی هم‌چنان با رعایت محدودیت تعداد اسکن توصیه شده در استاندارد ANSI-43.17، دز دریافتی این افراد کم‌تر از حد دز و دز محدود شده می‌باشد. نظارت و ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که محدودیت تعداد اسکن متناسب با دز اعمال شده دستگاه‌های مورد بهره‌برداری در کشور رعایت گردیده است.