نقش فاکتورهای آمادگی حرکتی ژیمناستها در پیشبینی عملکرد اجرایی در شرایط روانی کمفشار و پرفشار
نویسندگان
1 رفتار حرکتی دانشگاه تبریز
2 دانشجو دکترا، دانشگاه تبریز
3 دانشیار، گروه رفتارحرکتی دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تبریز
doi
10.22034/mmbj.2023.53860.1023چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش فاکتورهای آمادگی حرکتی در پیش بینی عملکرد اجرایی ژیمناستها در شرایط روانی کمفشار و پرفشار بود. نمونه آماری پژوهش شامل 40 نفر از ژیمناستهای ماهر 10 تا 12 سال شهر تبریز بود که بهصورت نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. بدینمنظور فاکتورهای آمادگی حرکتی ژیمناستها سنجیده و عملکرد اجرایی آنها در دو شرایط روانی کمفشار و پرفشار مورد ارزیابی قرار گرفت. به منظور ایجاد شرایط پرفشار از حضور ارزیاب عملکرد و تماشاگران استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روشهای آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی (همبستگی و رگرسیون خطی) در نرمافزار SPSS انجام شد. یافتههای پژوهش نشان داد که فاکتورهای آمادگی حرکتی عملکرد ورزشکاران در شرایط پرفشار را پیشبینی میکند (05/0≤P). پس میتوان چنین نتیجهگیری کرد که فاکتورهای آمادگی حرکتی ممکن است باعث تغییر پاسخ فرد به شرایط استرسزا بوده و عملکرد ورزشکار را در شرایط روانی پرفشار تحت تاثیر قرار دهد.