مطالعة جامعهشناختی تأثیر عوامل اقتصادی بر میزان مشارکت در دور اول انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال 1403
نویسندگان
1 گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد،گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی،دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jsr.2025.385710.2014چکیده
این پژوهش با تمرکز بر دور نخست انتخابات ریاستجمهوری ایران در سال ۱۴۰۳ و با واحد تحلیل استانی، به بررسی نقش متغیرهای اقتصادی در تعیین سطح مشارکت انتخاباتی میپردازد. با اتکا به چارچوبهای نظری «انصراف» و «مدل منابع رأیدهی»، فرضیه اصلی پژوهش آن است که وخامت شرایط اقتصادی ـ از جمله نرخ بیکاری، نابرابری درآمدی، فقر چندبعدی، و شکاف درآمد و هزینه خانوار ـ موجب کاهش مشارکت در انتخابات میشود. یافتهها نشان میدهند که تنها نرخ بیکاری رابطهای منفی و معنادار با میزان مشارکت دارد؛ در حالی که ضریب جینی، شاخص فقر چندبعدی و اختلاف درآمد و هزینهها (بهعنوان نمایندة پسانداز خانوار) با مشارکت انتخاباتی همبستگی معناداری نشان نمیدهند. همچنین، تحلیلهای تعاملی میان متغیرهای مذکور نیز حاکی از فقدان اثرگذاری معنادار آنها بر مشارکت است. این نتایج در عین تأیید نسبی مکانیسمهای نظریهی انصراف، بیانگر محدودیتهای تحلیل تجمیعی و پیچیدگی رابطة میان وضعیت اقتصادی و انگیزههای رأیدهی در بستر ایران هستند. بر این اساس، برای آزمون دقیقتر نظریة منابع در ایران، ضرورت مطالعات تکمیلی با دادههای فردی و خانوادگی و نیز رویکردهای چندسطحی مورد تأکید قرار میگیرد