ارزیابی روند تغییرات کاربری اراضی با استفاده از داده های RS و GIS (مطالعه موردی: محدوده شهری اردبیل)
نویسندگان
1 کارشناسارشد هیدروژئومورفولوژی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 کارشناسارشد جغرافیای طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران
3 کارشناسارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیامنور، ساری، ایران
doi
چکیده
در طی سالهای اخیر روند افزایشی جمعیّت سبب توسعة نواحی سکونتگاهی شده است. توسعة نواحی سکونتگاهی نیز سبب تغییر نوع کاربری اراضی و چشمانداز حاکم بر مناطق شده است. با توجّه به اهمّیّت تغییرات کاربری اراضی و تأثیر مستقیم آن بر زندگی انسان، در پژوهش حاضر به پایش تغییرات کاربری اراضی و روند رشد اراضی مسکونی در محدودة شهری اردبیل پرداخته شده است. در نوشتار پیش رو بهمنظور بررسی تغییرات کاربری اراضی از تصاویر ماهوارهای لندست استفاده شده است. پس از تهیّة تصاویر و انجام پیشپردازشهای لازم، با استفاده از روش حداکثر احتمال، نقشة کاربری اراضی محدودة مطالعاتی برای سالهای ۱۹۹۰، ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ در چهار کلاس اراضی مسکونی، کشاورزی، مراتع و پهنة آبی تهیّه شده است. نتایج حاصل از ارزیابیها بیانگر این است که در سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰، اراضی مسکونی از ۴/۲۶ به ۴/۵۱ کیلومتر مربع افزایش یافته است و با افزایش اراضی مسکونی و زیرساختهای انسانی، کاربری کشاورزی و مراتع با کاهش روبهرو شده است. ارزیابی تغییرات صورتگرفته در مورد اراضی مسکونی بیانگر این است که بیشتر تغییرات صورتگرفته در حاشیة شهر اردبیل بوده است. با توجّه به اینکه رودخانهها اغلب بهمثابة جاذب جمعیّت محسوب میشوند، در طی سالهای اخیر توسعة اراضی مسکونی بهسمت رودخانة بالیخلوچای و همچنین نواحی شمالی حاشیة شهری اردبیل بوده است.