ارزیابی روند تغییرات کاربری اراضی با استفاده از داده های RS و GIS (مطالعه موردی: محدوده شهری اردبیل)

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد هیدروژئومورفولوژی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 کارشناس‌ارشد جغرافیای طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران

3 کارشناس‌ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه پیام‌نور، ساری، ایران

doi
چکیده

در طی سال­های اخیر روند افزایشی جمعیّت سبب توسعة نواحی سکونت­گاهی شده است. توسعة نواحی سکونت­گاهی نیز سبب تغییر نوع کاربری اراضی و چشم­انداز حاکم بر مناطق شده است. با توجّه به اهمّیّت تغییرات کاربری اراضی و تأثیر مستقیم آن بر زندگی انسان، در پژوهش حاضر به پایش تغییرات کاربری اراضی و روند رشد اراضی مسکونی در محدودة شهری اردبیل پرداخته شده است. در نوشتار پیش رو به‌منظور بررسی تغییرات کاربری اراضی از تصاویر ماهواره­ای لندست استفاده شده است. پس از تهیّة تصاویر و انجام پیش‌پردازش‌های لازم، با استفاده از روش حداکثر احتمال، نقشة کاربری اراضی محدودة مطالعاتی برای سال­های ۱۹۹۰، ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ در چهار کلاس اراضی مسکونی، کشاورزی، مراتع و پهنة آبی تهیّه شده است. نتایج حاصل از ارزیابی­ها بیانگر این است که در سال­های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰، اراضی مسکونی از ۴/۲۶ به ۴/۵۱ کیلومتر مربع افزایش یافته است و با افزایش اراضی مسکونی و زیرساخت­های انسانی، کاربری کشاورزی و مراتع با کاهش روبه‌رو شده است. ارزیابی تغییرات صورت­گرفته در مورد اراضی مسکونی بیانگر این است که بیشتر تغییرات صورت­گرفته در حاشیة شهر اردبیل بوده است. با توجّه به اینکه رودخانه­ها اغلب به­مثابة جاذب جمعیّت محسوب می­شوند، در طی سال­های اخیر توسعة اراضی مسکونی به­سمت رودخانة بالیخلوچای و همچنین نواحی شمالی حاشیة شهری اردبیل بوده است.  

کلیدواژه‌ها