نقش جنس، سن و شاخص تودهبدنی در شایستگی حرکتی ادراکشده کودکان 7 تا 9 سال
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
doi
10.22034/mmbj.2023.58228.1053چکیده
هدف: هدف از این مطالعه بررسی نقش جنس، سن و شاخش تودهبدنی در شایستگیحرکتیادراکشده کودکان 7 تا 9 سال بود.روشها: روش تحقیق توصیفی از نوع علی-مقایسهای بود. 270 دانش آموز دختر و پسر 7 تا 9 سال با شاخصتودهبدنی کموزن، نرمال، و اضافهوزن، به روش نمونهگیری هدفمند، انتخاب شدند. برای سنجش شایستگیحرکتیادراکشده از مقیاس تصویری شایستگیحرکتیادراکشده برای کودکان، استفاده شد.نتایج: نتایج تحلیل واریانس نشان داد کودکان 8 و 9 سال نسبت به کودکان 7 سال، شایستگیحرکتی ادراکشده بیشتری در مهارتهای توپی، و کل مهارتهای حرکتی دارند. این تفاوت در بین کودکان 8 و 9 سال معنادار نمیباشد. همچنین، شایستگی حرکتی ادراکشده کودکان اضافهوزن و کودکان نرمال نسبت به کودکان کموزن، در هر سه مهارت (جابجایی، توپی، و کل) بیشتر میباشد. همچنین، در کودکان پسر، گروه اضافهوزن حتی نسبت به کودکان نرمال، شایستگی ادراکشده بیشتری در مهارتهای توپی و کل مهارتهای حرکتی دارند.نتیجهگیری: بر اساس یافتهها، متغیرهای جنس، سن و شاخص توده بدنی، از عوامل موثر در رشد حرکتی ادراکشده کودکان 7 تا 9 سال هستند. توصیه می شود در طراحی و اجرای مداخلات رشدی حرکتی کودکان، عوامل جنس، سن و توده بدنی نیز در نظر گرفته شود.