ارزیابی توانمندیهای ژئوتوریستی روستای باباگورگور با استفاده از روش های رینارد و پری یرا
نویسندگان
1 کارشناس ژئومورفولوژی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 – کارشناسارشد اقلیمشناسی، دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، اهواز، ایران
3 کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
4 کارشناس ژئومورفولوژی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
doi
چکیده
یکی از جاذبه های مهمّ گردشگری، ژئوسایتها هستند که نقش مهمّی در صنعت توریسم هر کشوری دارند. یکی از راهکارهای ضروری برای توسعة صنعت ژئوتوریسم، شناسایی کامل تواناییهای مناطق ژئوتوریستی و اعمال برنامهریزی، متناسب با این تواناییها است. یکی از مناطق توریستی در استان کردستان روستای باباگورگور است که بهسبب تواناییهای ژئوتوریستی در سطح منطقه مطرح است؛ بنابراین در نوشتار پیش رو ابتدا به معرّفی ژئوسایتهای منطقه پرداخته شده است و سپس با استفاده از دو روش رینارد و پرییرا، ژئوسایتها ارزیابی شدهاند و پس از ارزیابی ژئوسایتها به معرّفی نقاط قوّت و ضعف آنها و درنهایت راهکارهای لازم برای توسعة منطقه پرداخته شده است. نتایج حاصل از بازدیدهای میدانی بیانگر آن است که در بین ژئوسایتهای منطقه چشمة آبمعدنی تنگز دارای بالاترین امتیاز است؛ همچنین نتایج ارزیابی های چندجانبه در راستای مدلهای تعریفشده نشان داد که در حال حاضر تناسب چندانی میان معیارهای ژئومورفولوژیکی و علمی با معیارهای مدیریتی و حفاظتی وجود ندارد و اصول ژئوتوریسم در این منطقه بهطور ناهمگون در این سایت ایجاد شده است؛ از سوی دیگر در پژوهش حاضر به مقایسة مدلهای مورد استفاده برای شناخت همهجانبة پایداری این منطقه پرداخته شد که ضرورت تدوین مدل بومی با تأکید بر اصول پایداری و مدیریت ژئومورفوسایتها را بیش از پیش بیان کرده است.