ارزیابی توانمندیهای ژئوتوریستی روستای باباگورگور با استفاده از روش های رینارد و پری یرا

نویسندگان

1 کارشناس ژئومورفولوژی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 – کارشناس‌ارشد اقلیم‌شناسی، دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، اهواز، ایران

3 کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

4 کارشناس ژئومورفولوژی، دانشگاه کردستان،‌ سنندج،‌ ایران

doi
چکیده

یکی از جاذبه­ های مهمّ گردشگری، ژئوسایت­ها هستند که نقش مهمّی در صنعت توریسم هر کشوری دارند. یکی از راهکار­های ضروری برای توسعة صنعت ژئوتوریسم، شناسایی کامل توانایی‌های مناطق ژئوتوریستی و اعمال برنامه­ریزی، متناسب با این توانایی­ها است. یکی از مناطق توریستی در استان کردستان روستای باباگورگور است که به­سبب توانایی­های ژئوتوریستی در سطح منطقه مطرح است؛ بنابراین در نوشتار پیش رو ابتدا به معرّفی ژئوسایت­های منطقه پرداخته شده است و سپس با استفاده از دو روش رینارد و پری­یرا، ژئوسایت­ها ارزیابی شده­اند و پس از ارزیابی ژئوسایت­ها به معرّفی نقاط قوّت و ضعف آن­ها و درنهایت راهکارهای لازم برای توسعة منطقه پرداخته شده است. نتایج حاصل از بازدید­های میدانی بیانگر آن است که در بین ژئوسایت‌های منطقه چشمة آب‌معدنی تنگز دارای بالاترین امتیاز است؛ همچنین نتایج ارزیابی های چندجانبه در راستای مدل­های تعریف‌شده نشان داد که در حال حاضر تناسب چندانی میان معیارهای ژئومورفولوژیکی و علمی با معیارهای مدیریتی و حفاظتی وجود ندارد و اصول ژئوتوریسم در این منطقه به­طور ناهمگون در این سایت ایجاد شده است؛ از سوی دیگر در پژوهش حاضر به مقایسة مدل­های مورد استفاده برای شناخت همه‌جانبة پایداری این منطقه پرداخته شد که ضرورت تدوین مدل بومی با تأکید بر اصول پایداری و مدیریت ژئومورفوسایت­ها را بیش از پیش بیان کرده است.