نقش عوامل ژئومورفولوژی در فعّالیّت-های اقتصادی مناطق مرزی (مطالعه موردی: شهرستان سردشت)
نویسندگان
1 کارشناسارشد ژئومورفولوژی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 کارشناس ژئومورفولوژی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
3 کارشناسارشد اقلیمشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
عوامل ژئومورفولوژی بهطور مستقیم در وضعیّت اقتصادی مناطق مؤثّر هستند و این عوامل میتوانند نقش محدودکننده و اثرات منفی یا اینکه اثرات مثبت داشته باشند. تأثیر عوامل ژئومورفولوژی در مناطق مرزی نسبت به نواحی داخلی از اهمّیّت بیشتری برخوردار است. با توجّه به اهمّیّت موضوع، در پژوهش حاضر به ارزیابی تأثیر عوامل ژئومورفولوژی در توسعه و یا عدم توسعة فعّالیّتهای اقتصادی شهرستان سردشت پرداخته شده است. دادههای پژوهش شامل اطّلاعات کتابخانهای، لایههای رقومی اطّلاعاتی و همچنین نتایج حاصل از پرسشنامه است. در نوشتار پیش رو ابتدا به بررسی وضعیّت ژئومورفولوژیکی منطقه و تنگناهای آن پرداخته شده و سپس وضعیّت پراکنش نقاط روستایی در طبقات شیب و ارتفاع بررسی شده است؛ همچنین بهمنظور بررسی نقش عوامل ژئومورفولوژی در توسعه یا عدم توسعة فعّالیّتهای اقتصادی شهرستان از ۲۰۰ پرسشنامه استفاده شده است که نحوة توزیع آن بهصورت زنجیرهای بوده و برای این منظور از افراد آگاه ازجمله دانشجویان و فعّالان اقتصادی استفاده شده است. نتایج بهدستآمده بیانگر آن است که حدود ۷۰% از سکونتگاههای روستایی در طبقات با شیب بیش از ۲۰% و حدود ۵۵% از سکونتگاههای روستایی در طبقات ارتفاعی بالای ۱۴۰۰ متر قرار دارند؛ بنابراین این شهرستان زیادی برای توسعة فعّالیّتهای کشاورزی، توسعة زیرساختها، توسعة فعّالیّتهای حملونقل و همچنین توسعة صنایع و غیره با محدودیتهای مواجه است؛ همچنین نتایج حاصل از پرسشنامهها بیانگر آن است که وضعیّت ژئومورفولوژیکی حاکم بر منطقه بهمثابة عامل تأثیرگذاری در عدم توسعة اقتصادی، رشد مشاغل کاذب و قاچاق کالا محسوب میشود.