مقایسه تأثیر تمرین برنامه های منتخب آموزش شطرنج بر حافظه کاری، بازداری و توجه کودکان دارای اختلال بیشفعالی نقص توجه: با تاکید بر بازداری و غیر بازداری

نویسندگان

1 گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه رفتار حرکتی،دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22034/mmbj.2024.58805.1061
چکیده

هدف پژوهش حاضر مقایسه تأثیر تمرین برنامه های منتخب آموزش شطرنج بر حافظه کاری، بازداری و توجه کودکان دارای اختلال بیشفعالی نقص توجه: با تاکید بر بازداری و غیر بازداری بود. در این مطالعه ، 30 کودک دارای اختلال بیش‌فعالی نقص توجه به‌صورت تصادفی به سه گروه آموزش شطرنج با بازداری (10 نفر)، آموزش شطرنج بدون بازداری (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرینی آزمودنی‌ها، سه جلسه در هفته به مدت سه هفته آموزش شطرنج با و بدون بازداری به ترتیب برای گروه‌های آموزش شطرنج با بازداری و آموزش شطرنج بدون بازداری اجرا شد. داده‌ها از طریق روش آنالیز واریانس یکطرفه در سطح معنی‌داری 05/0P≤ تحلیل شدند. در هر سه مولفه گروه های آموزش شطرنج (با و بدون بازداری) تفاوت معنی داری نشان دادند (05/0P≤). و همچنین نتایج بین دو گروه آموزش شطرنج (با و بدون بازداری) تقاوت معنی دار وجود داشت (05/0P≤). نشان داده شد هر دو روش آموزش شطرنج (با و بدون بازداری) تاثیر معنا داری بر حافظه‌کاری، بازداری و توجه کودکان دارای اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه داشتند. به نظر می‌رسد آموزش شطرنج میتواند باعث بهبود عملکرد این کودکان شود و همچنین رویکرد بازداری را می‌توان به عنوان یک رویکرد جدید برای استفاده به عنوان مداخله ای برای اختلال بیش‌فعالی نقص توجه در نظر گرفت.