ارتباط آمادگی بدنی ادراک شده با شایستگی حرکتی دانشجویان دختر

نویسندگان

1 گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 گروه رفتارحرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

3 گروه رفتارحرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

doi
10.22034/mmbj.2024.57432.1051
چکیده

مقدمه: پژوهش‌ها در حوزه تربیت بدنی نشان داده است که ورزش به عنوان یک فعالیت جسمانی چه در سطح همگانی و چه قهرمانی، نقش مهم و چشمگیری در آمادگی بدنی ادراک شده افراد دارد. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط آمادگی بدنی ادراک شده با شایستگی حرکتی دانشجویان بود. روش شناسی: بدین منظور 196 نفر از دانشجویان دختر دوره کارشناسی از دانشگاه یزد در رده سنی 22-19 سال به صورت در دسترس، در این پژوهش شرکت کرده و پرسشنامه آمادگی بدنی ادراک شده را تکمیل کردند. سپس آزمون‌های آمادگی جسمانی از شرکت‌کنندگان به عمل آمد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیری و با نرم افزار spss نسخه 23و در سطح معناداری 05/0 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد همبستگی معناداری بین آمادگی بدنی ادراک شده و شایستگی حرکتی دانشجویان وجود ندارد و آمادگی بدنی ادراک شده نمی‌تواند هیچ کدام از مولفه‌های شایستگی حرکتی را پیش‌بینی کند. نتیجه‌گیری: با توجه به پایین بودن ضریب تعیین، آمادگی بدنی ادراک شده تبیین کننده شایستگی حرکتی دانشجویان نیست و توانایی پیش‌بینی آن را ندارد. بنابراین آمادگی بدنی ادراک شده برای بهبود شرایط جسمانی و شایستگی حرکتی عامل اثر گذاری نمی‌باشد.