بررسی اثر فعالیت وامانده ساز حاد بر حافظهکاری جوانان ورزشکار و غیر ورزشکار
نویسندگان
1 کارشناس ارشد،گروه تربیت بدنی،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی،دانشگاه یزد،یزد،ایران.
2 استادیار،گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم تربیتی وروانشناسی، دانشگاه یزد،یزد،ایران.
3 استادیار،گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم تربیتی روانشناسی، دانشگاه یزد،یزد،ایران.
doi
10.22034/mmbj.2023.55510.1029چکیده
اخیرا تاثیر شدت و نوع فعالیت بدنی بر کارکردهای اجرایی مورد توجه پژوهشگران زیادی قرار گرفتهاست. هدف ما از این پژوهش بررسی اثر فعالیت واماندهساز حاد بر حافظهکاری جوانان ورزشکار و غیر ورزشکار بود. روش تحقیق از نوع تحقیقات نیمهتجربی و با طرح پیشآزمون – پسآزمون و و از نوع طرحهای متقاطع بود. جامعه آماری شامل پسران ورزشکار و غیر ورزشکار جوان و نمونه پژوهش شامل جوانان ورزشکاران و غیر ورزشکار پسر شهر یزد بود. از آزمون ان-بک ۲ برای اندازهگیری حافظهکاری و از پروتکل تمرینی کانکانی به عنوان پروتکل تمرین واماندهساز استفادهشد. آزمون حافظهکاری بلافاصله بعد از آزمون واماندهساز، پس از ۷ و ۱۵ دقیقه انجامشد. از روش تحلیل واریانس مرکب برای تحلیل دادهها استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان دادند که بلافاصله پس از آزمون واماندهساز حافظهکاری افراد ورزشکار و غیرورزشکار افت میکند. این کاهش در افراد غیر ورزشکار به میزان معناداری بیشتر از افراد ورزشکار بود. همچنین حافظهکاری هر دو گروه پس از گذشت ۵ و ۷ دقیقه بهبود یافت و عملکرد گروه ورزشکار در این مراحل از گروه غیرورزشکار به میزان معناداری بهتر بود. طبق نتایج این پژوهش، افراد ورزشکار نسبت به افراد غیر ورزشکار پس از فعالیت واماندهساز عملکرد بهتری در آزمون حافظهکاری داشتند.
