بررسی تأثیر تمرینات بدنی، ذهنی و ترکیبی بر اختلالات تعادلی و توانایی تصویرسازی سالمندان مرد مبتلا به پارکینسون
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 استادیار،گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 استادیار،گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22034/mmbj.2023.56128.1034چکیده
هدف از این تحقیق بررسی تأثیر تمرینات بدنی، ذهنی و ترکیبی بر اختلالات تعادلی سالمندان مرد مبتلا به پارکینسون بود. تحقیق حاضر نیمهتجربی، از طرح پیشآزمون_پسآزمون و روش نمونهگیری هدفمند استفاده شد. نمونه آماری تحقیق 40 نفر بیمار مرد پارکینسون 55-70 ساله بودند که در 4 گروه 10 نفره (تمرینات بدنی، ذهنی، ترکیبی و کنترل) قرار گرفتند. شرکتکنندگان تحقیق دوره تمرینی 24 جلسهی 45 دقیقهای در گروههای تمرینی خود انجام دادند. برای سنجش تعادل از آزمون صفحه نیرو جهت ارزیابی تعادل در وضعیت ایستا و از تست SEBT جهت ارزیابی تعادل در وضعیت پویا و از پرسشنامه توانایی تصویرسازی حرکتی ولسون برای سنجش توانایی تصویرسازی حرکتی استفاده شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر (2×4) در سطح معناداری 05/0 و آزمون تعقیبی توکی نرم افزار اس. پی. اس. اس نسخه 23، مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد درجابجایی مرکز فشار روی محور X و Y، تعادل پویای قدامی، تعادل پویای خلفی خارجی و داخلی و توانایی تصویرسازی حرکتی بین گروه تمرینات بدنی، ذهنی، ترکیبی و کنترل تفاوت معناداری در پس آزمون وجود داشت و بطوریکه در گروه تمرینات ترکیبی بهبود بیشتری نسبت به گروه بدنی و گروه بدنی بهتر از گروه ذهنی بود. بنابراین به تاثیر تمرینات ترکیبی نسبت به تمرینات بدنی و ذهنی پیشنهاد میگردد جهت بهبود بیماران پارکینسونی در مراکز درمانی و بیمارستانها از متخصصین تربیت بدنی که از تمرینات بدنی و ذهنی و ترکیبی آگاهی دارند استفاده شود.