فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

الکترون درمانی حین عمل جراحی روش نسبتاً جدید تابش مستقیم پرتوهای یونیزان به تومور و یا بستر آن در حین عمل جراحی است. به‌منظور درمان مناسب هدف مورد نظر، لازم است که منحنی دز تابشی و حفاظ استفاده شده برای حفاظت بافت و ارگان‌های سالم مورد بررسی قرار گیرد. پرتودرمانی حین جراحی سینه نیازمند حفاظت بافت ­های زیر حجم هدف مانند قلب و ریه می باشد. در این شرایط، یک لایه نازک از مواد با Z  بالا بین بافت درمان (سینه) و بخش حیاتی زیرین قرار می‌گیرد. با استفاده از کد  MCNPX بافت سینه، حفاظ و ریه به‌صورت سه استوانه هم محور تحت تابش الکترون‌های 6، 9 ، 12 و 18 مگاالکترون ولت قرار گرفتند. میزان شار و دز الکترون و فوتون‌های ثانویه در بافت­های مختلف محاسبه شد. بررسی‌ها نشان دادند برای الکترون‌های 6 مگاالکترون ولت استفاده از حفاظ بر میزان دز دریافتی بافت‌های اطراف سینه، تأثیر ناچیزی دارد. در انرژی های 9 و 12 مگا ولت، محافظ Al-Pb و محافظ St-PMMA تقریباً عملکرد یکسانی در کاهش مقدار دوز دریافتی توسط بافت های اطراف سینه دارند. در انرژی 18 مگاالکترون ولت، جاذب Al-Pb نسبت به جاذب St-PMMA در  کاهش دز دریافتی ارگان‌های مجاور بافت سینه، عملکرد مناسب‌تری دارد.