فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

حرکت مچ­پای انسان نتیجه تعامل پیچیده بین عصب و ماهیچه­ها است. به منظور ایجاد عملکردی مشابه عملکرد عضو واقعی، پروتزهای مچ­پای زیادی(غیرفعال، نیمه­فعال، فعال) طراحی شده­اند. اگر از پروتزهای غیرفعال و نیمه فعال که تأمین توان خالصی ندارند و عملکردی متفاوت از عضو واقعی دارند بگذریم، بزرگترین چالش پیش­رو در پروتزهای فعال، تأمین توان و انرژی موردنیاز به­منظور ایجاد رفتاری مشابه رفتار مچ­پای سالم است. تأمین مستقیم این توان و انرژی، نیاز به محرک با گشتاور و توان بالا دارد که باعث افزایش شدید وزن و اندازه پروتز می­شود. در این مقاله به منظور کاهش این انرژی و توان مورد نیاز، از طراحی جدید و متفاوتی به صورت ترکیب محرک غیر فعال (فنر) و محرک فعال (موتور) استفاده می شود که وزن موتور موردنیاز را به­شدت کاهش می­دهد و علاوه بر مد راه­رفتن قادر به پشتیبانی از مد دویدن تا سرعت ۲.۵ متر بر ثانیه نیز است. مرحله اول این مقاله شامل مدل­سازی مکانیکی مچ­پا و بررسی کارایی و مصرف توان و انرژی در تمامی مدل­های ارائه­ شده می­باشد.