گزینش لاین های جو متحمل به خشکی انتهای فصل بر اساس پایداری عملکرد دانه و شاخص های تحمل به تنش
نویسندگان
1 استادیار، بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
2 استادیار، بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان جنوبی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بیرجند، ایران
doi
10.22124/cr.2022.21573.1710چکیده
برای غلبه بر نیاز روزافزون تولید محصولات کشاورزی در سناریوهای اقلیمی آینده، موثرترین و اقتصادیترین رویکرد، اصلاح ارقام با تحمل به خشکی بالا است. بهمنظور انتخاب لاینهای متحمل به خشکی در جو، تعداد 19 لاین امیدبخش جو بههمراه رقم شاهد گوهران در دو محیط نرمال و تنش خشکی انتهای فصل مورد ارزیابی قرار گرفتند. آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان جنوبی طی دو سال زراعی 1400-1398 انجام شد. مقایسه میانگین اثر محیط نشان داد که صفات تعداد روز تا رسیدگی، طول دوره پر شدن دانه، وزن هزار دانه و عملکرد دانه لاینهای مورد بررسی در سال اول بهطور معنیداری با قرارگیری در شرایط تنش خشکی انتهای فصل کاهش یافت. نتایج حاصل از بررسی شاخصهای تحمل و حساسیت به تنش نشان داد که برای انتخاب ارقام و لاینهای جو در مناطقی که با تنش خشکی انتهای فصل مواجه میشوند، میتوان بهترتیب از شاخصهای YI، HM، STI و GMP استفاده کرد، اما در مناطقی که با تنش خشکی انتهای فصل مواجه نیستند، شاخصهای MP، STI، GMP و HM پیشنهاد میشوند. بر این اساس، بهترتیب لاینهای شماره 20، 11 و 14 متحملترین لاینها به تنش خشکی انتهای فصل در این آزمایش بودند. ارزیابی شاخصهای پایداری و برآورد همبستگی آنها با عملکرد دانه لاینهای مورد مطالعه نیز نشان داد که عملکرد دانه با واریانس اثر متقابل ژنوتیپ و محیط (θ₍ᵢ₎) و ضریب رگسیون (b) همبستگی مثبت و معنیدار و با آمارههای کانگ (KR) و تنارازو (NP(2,3)) همبستگی منفی و معنیداری داشت. جمعبندی نتایج بر اساس بیشتر آمارههای پایداری مورد بررسی نشان داد که لاینهای 20، 14 و 8، لاینهای پرمحصول و پایدار برای کشت تحت هر دو شرایط نرمال و تنش خشکی انتهای فصل بودند.