نقش کلانداده در آینده صنعت بانکداری با رویکرد سناریونگاری
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه قم، قم، ایران نویسنده مسئول: bozorgmehr.maleki1363@gmail.com
2 دانشجوی دکتری آیندهپژوهی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
3 دانشجوی دکتری آینده پژوهی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
4 دانشیار گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22054/ims.2023.74259.2347چکیده
این پژوهش با هدف توسعه سناریوهای بانکداری ایران با تأکید بر کلان دادهها انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر جهتگیری، کاربردی و از منظر هدف، اکتشافی است. همچنین از نظر مبانی فلسفی، عملگرا و روششناسی آن آمیخته است. برای اجرای پژوهش در مرحله اول از طریق مرور ادبیات و مصاحبه با خبرگان حوزه بانکداری و فناوری که بر اساس نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند، 20 پیشران کلیدی پژوهش استخراج گردید. پس از غربال با روش دلفی فازی، 8 عامل حذف گردید و مابقی با تکنیک تصمیمگیری مارکوس مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافتههای پژوهش نشان داد، دو عامل «رگولاتوری فناوری» و «هزینههای انتقال فناوری» به عنوان عدم قطعیتهای کلیدی برای تدوین سناریوهای پژوهش میباشند. بر اساس این دو عدم قطعیت کلیدی، چهار سناریو بر اساس مصاحبه با گروه کانونی با عناوین بانکداری جامع، بانکداری ایستا، بانکداری جستجوگر، بانکداری سرگردان توسعه یافت. در سناریو بانکداری جامع، همه چیز در حالت مطلوب خودش هست؛ هزینههای انتقال فناوری کاهش پیدا کرده و رگولاتوریها حامی فناوریها است. با توجه به یافتههای پژوهش، در نظر گرفتن پیشرانها، عدم قطعیتهای کلیدی و سناریوهای بدیل، توسط مدیران و تصمیمگیرندگان میتواند موجب بهبود عملکرد و افزایش مزیت رقابتی بانکها شود.