اثربخشی تمرینات ثبات مرکزی بر عملکرد عضلات اندام فوقانی و تحتانی و نمره آزمون غربالگری حرکت عملکردی بسکتبالیستهای نوجوان
نویسندگان
1 استاد گروه آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه اصفهان، اصفهان. ایران.
2 دانشجو دکتری آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، پردیس بینالملل کاسپین، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22084/rsr.2023.25976.1629چکیده
زمینه و هدف: تقویت قسمت میانی بدن به منظور افزایش ثبات بهعنوان بخشی از برنامه تمرینی ورزشکاران مورد توجه قرار گرفته است. هدف از اجرای این تحقیق بررسی تمرینات ثبات مرکزی بر راندمان عضلات اندام فوقانی و تحتانی و نمره آزمون غربالگری عملکرد حرکتی (FMS) بوده است.روش بررسی: این پژوهش از نوع کاربردی و نیمه تجربی که بر روی ۳۰ ورزشکار نوجوان بسکتبالیست بهصورت در دسترس با میانگین سن ۱/۳±۱۹/۵۵ و میانگین وزن ۷/۱±۶۹/۴۸ به دو گروه مساوی تقسیم شدند. به منظور تقویت عضلات مرکزی به افراد ۴ تمرین اختصاصی عضلات اندام فوقانی و تحتانی (پلنک طرفین و ثابت، حرکت دیپ اسکوات، دراز و نشست) داده شد. آزمون غربالگری حرکت عملکردی هفت مرحله میباشد. تمامی افراد بهصورت جداگانه در در پیشآزمون و هم در پسآزمون شرکت کردند و نیز تست آزمون اسکات، آزمون بارفیکس و آزمون شنا برای اندازهگیری عملکرد عضلات اندام فوقانی و تحتانی قبل و بعد از انجام تمرینات گرفته شد. آنالیز آماری با بکارگیری نرمافزار SPSS نسخه ۲۴ انجام شد. سطح معناداری در این مطالعه (۰/۰۵>P) در نظر گرفته شد.یافتهها: تغییرات آزمون غربالگری بین گروهها (۰/۰۵=P) و همچنین تغییرات آزمون اسکات ( ۰/۰۰۰=P)، شنا (۰/۰۱۱=P) و بارفیکس (۰/۰۰۳=P) تفاوت معناداری داشته است.نتیجهگیری: نتیجه میگیریم که یک دوره پروتکل ثبات مرکزی بر عملکرد عضلات مؤثر بوده گذاشته و نیز امتیاز آزمون غربالگری در نوجوانان بسکتبالیست افزایش یافت.
