روایت زنان فرودست از زنانگی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد رشته جامعهشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد گروه جامعهشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jsr.2024.337827.1736چکیده
چکیدهمقاله حاضر در پی توصیف و تحلیل این موضوع است که زنانِ طبقهی فرودست چه درک و تصوّری از مفهوم "زنانگی" دارند و چه عواملی بر روی این ادراکات اثرگذار است. در واقع آنچه محور و بُنمایهی این پژوهش را تشکیل میدهد "تقاطع یافتهگیِ فقر و جنسیت" است. "طبقهی فرودست" در این پژوهش با الهام از مدل تحلیل طبقاتیِ پییر بوردیو ، یعنی با توجّه به انواع سرمایه-های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، نمادین تعیین و تعریف شده است. با استفاده از روش کیفیِ پدیدارشناسی با تعدادِ ده زن از طبقات فرودست مصاحبههای نیمهساختیافته و عمیق انجام شده است، علت انتخاب روش کیفی و پدیدارشناسی از آن روست که به محقّق این امکان را میدهد تا جهان را از منظر خودِ کنشگران روایت و توصیف کند. نتایج پژوهش، تحلیل های فمنیستی حاضر را از این جهت که تجربه زیسته زنان را امری جهانی می دانند به چالش می کشد و نشان می دهد که چگونه درک و تصور زنان از زنانگی میبایست در تقاطع طبقه، جنسیت و مناسبات قدرت فهم گردد.یافته های این تحقیق در قالب تمهای: زنانگی به مثابه مفهومی ذاتی، داغِ ننگِ زشتی، سوختن و ساختن به مثابه استراتژی، گرایش به نقشهای سنّتی، در حسرتِ مردبودگی، سکسوالیته، تجربهی خشونت، تقدیرگرایی و حکمتتراشی، حریم امن درون-طبقاتی، معیشت به عنوان مسئله زنان فرودست، ارائه و تحلیل شده است.