فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: عضلات دورکننده ران در ایجاد ثبات و حرکت اندام تحتانی نقش دارند. هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر خستگی عضلات دورکننده ران بر پارامترهای کینماتیکی راه رفتن در مردان سالمند می‌باشد. روش بررسی: در مطالعه حاضر 16 مرد سالمند سالم، بدون سابقه افتادن با میانگین سنی (77/5±62/65 سال)، وزن (37/1±25/75 کیلوگرم) و قد (07/6±169 سانتی‌متر) در این مطالعه شرکت کردند. در پیش آزمون، ارزیابی کینماتیکی راه رفتن با استفاده از دستگاه تحلیل حرکت انجام شد. در پس‌آزمون، بعد اجرا پروتکل خستگی عضلات دورکننده ران بلافاصله پس از بروز خستگی، ارزیابی کینماتیکی راه رفتن همانند پیش‌آزمون انجام شد. داده‌های جمع‌آوری شده از طریق نرم‌افزار cortex تحلیل و در قالب فایل Excel استخراج شد. به منظور مقایسه نتایج قبل و بعد از خستگی از آزمون t زوجی استفاده شد. یافته‌ها: مشاهده شد که بعد از اعمال پروتکل خستگی میزان جابجایی زاویه‌ای مفاصل اندام تحتانی حین راه رفتن کاهش معناداری داشت (05/0>p). همچنین طول گام در حین راه رفتن بعد از خستگی نسبت به قبل از خستگی کاهش معناداری داشت (05/0>p). نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق نشان داد که طول گام و کینماتیک مفاصل ران، زانو و مچ پا حین راه رفتن تحث تأثیر خستگی عضلات دورکننده ران قرار می‌گیرند. بنابراین، ضعف عضلات دورکننده ران می‌تواند یک فاکتور خطرزا در افتادن و آسیب حین راه رفتن در جمعیت افراد سالمند باشد.