تأثیر پارادوکس سازماندهی بر مکانیسم‌های پایداری با نقش میانجی دوسوتوانی یادگیری

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران ایران

3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22034/jvcbm.2023.385789.1054
چکیده

هدف از این پژوهش، تأثیر پارادوکس سازماندهی بر مکانیسم­های پایداری در سطح شرکت با تاکید بر نقش میانجی دوسوتوانی یادگیری است که می­تواند رهیافتی در جهت توسعه به کارآفرینی باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری 400 نفر از مدیران شرکت انتقال گاز ایران را شامل می‏شود، که با استفاده از فرمول کوکران 196 نفر به‌عنوان نمونه به صورت غیرتصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‏ها، پرسش‌‏نامه‏ بود. روایی (همگرا و واگرا) و پایایی (بار عاملی، ضریب پایایی مرکب، ضریب آلفای کرونباخ) خوب برآورد شد. نتایج حاصل از آزمون فرضیات توسط نرم‏افزار SMARTPLS، نشان دهنده آن است که پارادوکس سازماندهی بر دوسوتوانی یادگیری تأثیر قوی، مستقیم، و معنی‌دار دارد و دوسوتوانی یادگیری بر خلاقیت سازمانی، تاب­آوری سازمانی و انرژی سازمانی به ترتیب تأثیر قوی، مستقیم، و معنی­دار، تأثیر متوسط، مستقیم و معنی‌دار و تأثیر متوسط، مستقیم و معنی­دار دارد در نهایت دوسوتوانی یادگیری می‏تواند نقش میانجی‏گری خود را ایفا کند. با وجود مدل طراحی شده می­توان انتظار داشت که اداره مذکور به منظور توسعه کارآفرینی در سطح شرکت حتماً به نقش دوسوتوانی یادگیری متوسل شود تا بتواند تاثیرات پارادوکس سازماندهی بر مکانیسم­های پایداری (خلاقیت، تاب­آوری و انرژی) را بهتر نشان دهد.