چارچوب مفهومی حکمروایی اجرای خطمشی گردشگری با رویکرد نهادگرایی گفتمانی
نویسندگان
1 هیئت علمی/علامه طباطبایی
2 دانشجوی مدیریت دولتی، گرایش تطبیفی و توسعه، دانشگاه علامه طباطبایی
3 دانشیار، مدیریت دولتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران
4 عضوهیأت علمی دانشگاه علامه طباطبائی- گروه مدیریت جهانگردی
doi
10.22054/tms.2025.83351.3015چکیده
با وجود تحقیقات گسترده در زمینه حکمرانی و اجرای خطمشی گردشگری، شناسایی خلأهای دانشی این حوزه برای هدایت بهتر پژوهشهای آینده ضروری به نظر میرسد.این تحقیق با مرور نظاممند 22 پژوهش (2015-2024) به شناسایی خلأهای دانشی در زمینه حکمرانی و اجرای خطمشی گردشگری پرداخته است. تحلیلها بر اساس چهار بُعد اصلی—کنشگران (کیستی)، منطق (چرایی)، اهداف (چیستی)، و ابزار و شیوهها (چگونگی)—صورت گرفته است. نتایج نشان میدهد که کنشگران دولتی و خصوصی نقش اصلی دارند، در حالی که کنشگران عمومی، مردمی و حرفهای نقش مکمل ایفا میکنند. منطق حاکم از رویکردهای اقتصادی به تعامل و پایداری با هدف توسعه پایدار تغییر یافته است. ابزارهای حکمرانی شامل ابزارهای مشارکتی، اقتصادی، و ساختاری بهعنوان ارکان اصلی و ابزارهای فرهنگی و قانونی بهعنوان تقویتی معرفی شدهاند. شیوه مشارکتی با مدیریت یکپارچه و قانونی، پایداری و انسجام را افزایش داده است.
