فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: پس از بازسازی لیگامان، نقص در کنترل پاسچر حین تکالیف عملکردی، ممکن است آسیب ثانویه لیگامان را پیش‌بینی نماید. لذا، این مطالعه با هدف مقایسه کنترل پاسچر بین ورزشکاران زن با و بدون بازسازی لیگامان صلیبی قدامی حین مانور فرود تک پا صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه‌ی مقطعی، 20 ورزشکار زن (10 ورزشکار گروه کنترل (بدون سابقه آسیب و جراحی زانو) با میانگین سنی 21/0±89/20 سال، قد 69/0±81/164 سانتی‌متر و جرم 92/0±8/62 کیلوگرم و همچنین 10 ورزشکار با ACLR با میانگین سنی 41/0±57/21 سال، قد 37/0±48/165 سانتی‌متر و جرم 76/0±56/61 کیلوگرم)، تکلیف فرود تک پا را از یک سکوی 30 سانتی‌متری بر روی مرکز فورس پلیت (40×60 برتک) سه مرتبه انجام دادند و تعادل خود را به مدت 20 ثانیه حفظ نمودند. تجزیه و تحلیل داده‌ها توسط SPSS نسخه 25 و آزمون تی مستقل در سطح معنی‌داری 95 درصد انجام شد (05/0≥P). یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که میانگین شاخص کنترل پاسچر (سطح نوسان بیضی شکل) در گروه کنترل بیشتر از گروه ACLR بود. به عبارت دیگر، میانگین شاخص کنترل پاسچر در گروه کنترل 47/68 سانتی‌‌متر مربع و در گروه ACLR 08/60 سانتی‌‌متر مربع بود. نتیجه‌گیری: اگر چه بازسازی لیگامان صلیبی قدامی نقش مکانیکی آن را ترمیم می‌کند، اما در بازیابی عملکرد حسی چندان موفقیت‌آمیز نیست؛ و این عامل ممکن است منجر به کنترل پاسچر ضعیف، عدم حس موقعیت مفصل و نهایتاً آسیب ثانویه لیگامان صلیبی قدامی ‌شود.