فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پس از جراحی، پرتودرمانی رایج‌ترین و موفق‌ترین روش درمانی مورد استفاده است که نقش مهمی در درمان سرطان دارد. در پروتون‌درمانی، باریکه پروتون به تومور تابانده می‌شوند. برای افزایش کارایی درمان تومورهای سینه، نانوذرات طلا GNP) ) و محلول بورن‌کپتات‌سدیم(BSH)  حاوی بورن-۱۱ را می‌توان به‌طور جداگانه به تومور تزریق کرد و سپس آن را تحت تابش پرتوی پروتونی قرار داد. در این تحقیق به‌کمک شبیه‌سازی Geant4/Gate7 با تأیید افزایش دز رسیده به بافت تومور سینه در پروتون‌درمانی از طریق دو مرحله مجزا مطالعه انجام داده شد، به‌طوری که در مرحله اول به‌منظور به‌حداکثر رساندن دز به‌جا گذاشته پروتون در تومور، از تزریق بورن‌کپتات‌سدیم (BSH) حاوی بورن -۱۱ در حضور تابش باریکه پروتونی استفاده شد و در مرحله دوم نسبت به مرحله قبل تزریق نانوذرات طلا به‌جای تزریق بورن با همان مقدار تزریق قبل، در کنار تابش باریکه پروتونی به فانتوم شبیه‌سازی شده تومور مورد بررسی قرار گرفت. هم‌چنین، براساس تزریق غلظت‌های مختلف محلول بورن کپتات سدیم حاوی بورن-۱۱ به فانتوم‌ سینه، با استفاده از کد مونت‌کارلوی Geant4/Gate7، تعداد ذرات آلفای گسیلی ناشی از واکنش ‌ 11Bp,α 8Be  برآورد شد. در اثر انجام واکنش بهمنی آلفا – پروتون - آلفا میزان ذرات آلفای تولیدی در اثر واکنش p+ 16O→α+ 13N  بیش از ذرات آلفای تولیدی ناشی از واکنش 11B+p→3α+8.7 MeV  به‌دست آمد. یافته‌های شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهند که محل قله براگ در داخل تومور با افزایش انرژی به اعماق بالاتر تغییر می‌کند. هم‌چنین با تزریق نانوذرات طلا در مقادیر مختلف ۲۵، ۵۰ و ۷۵ میلی‌گرم در میلی‌لیتر با تابش همزمان پرتوی پروتونی، میزان دز جذبی تا ۷۵/۱ درصد نسبت به حالت دز جذبی ناشی از تزریق محلول بورن‌کپتات‌سدیم حاوی بورن-۱۱ با همان مقادیرافزایش می‌یابد. به‌عبارت دیگر نتایج این مطالعه، توانایی نانوذرات طلا در افزایش اثربخشی درمان با افزایش دز جذبی در تومورهای سینه با استفاده از پروتون‌درمانی را تأیید می‌کندGold Nano Particle