فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: حس عمقی بخشی از سیستم حسی پیکری می­باشد که مسئول گردآوری اطلاعات برای سیستم عصبی مرکزی به منظور آگاهی دادن از وضعیت بخش­های بدن است. یکی از عوامل ایجاد اختلال در حس عمقی خستگی است. از طرفی خستگی ممکن است تحت تأثیر سابقه ورزشی قرار گیرد. هدف پژوهش حاضر مقایسه آثار خستگی عضلات مرکزی بر حس عمقی لگن و زانو و میزان انواع تعادل افراد ورزشکار و غیرورزشکار بود. روش بررسی: 30 مرد (15 ورزشکار و 15 غیرورزشکار) (64/1±87/24 سال سن، 53/5±27/178 سانتی‌متر قد، 78/6±13/73 کیلوگرم وزن، طول اندام تحتانی 73/4±87/90 سانتی‌متر) به‌عنوان پیش‌آزمون، آزمون­های حس عمقی لگن و زانو و تعادل (ایستا و پویا) را انجام دادند. در جلسه دوم، افراد پس از شرکت در پروتکل خستگی عضلات مرکزی، بلافاصله آزمون­های حس عمقی و تعادل را در شرایط خستگی انجام دادند. به منظور مقایسه­ی نتایج پیش و پس از انجام پروتکل خستگی از روش کوواریانس استفاده گردید. سطح معنی‌داری (05/0p≤) در نظر گرفته شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین اثر خستگی عضلات مرکزی بر حس عمقی لگن در زاویه 30 درجه (002/0=p)، حس عمقی زانو در زاویه 60 درجه (007/0=p) و تعادل پویا (001/0=p) افراد ورزشکار و غیرورزشکار وجود دارد. در میزان تعادل ایستا (072/0=p) این تفاوت معنادار نبود. نتیجه‌گیری: تقویت عضلات مرکزی تنه جهت پیشگیری از آسیب­های ورزشی، باید مورد توجه ویژه مربیان و ورزشکاران قرار گیرد. با توجه به ارتباط پدیده خستگی با افزایش وقوع آسیب ورزشی، می­توان رخداد خستگی عضلات مرکزی به‌ویژه در افراد غیرورزشکار را یک زنگ خطر دانست و فعالیت بدنی حداقلی با تأکید بر تقویت عضلات مرکزی تنه را به همگان توصیه نمود.