ضوابط حاکم بر ضمانت در اسناد تجاری بر اساس لایحۀ جدید قانون تجارت (مطالعۀ تطبیقی حقوق ایران و فرانسه)
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه علوم اسلامی رضوی مشهد مقدس، مشهد، ایران
doi
10.22059/jcl.2025.392416.634741چکیده
این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل ضوابط حاکم بر ضمانت در اسناد تجاری، بهویژه برات، بر اساس لایحۀ جدید قانون تجارت و مطالعۀ تطبیقی آن با حقوق فرانسه انجام شده است. هدف اصلی، تبیین تغییرات ایجادشده در مقررات ضمانت، رفع ابهامات موجود و ارائۀ یک تحلیل جامع و کاربردی از این نهاد حقوقی در اسناد تجاری است. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی- تحلیلی و تطبیقی است.یافتههای این پژوهش نشان میدهد که لایحۀ جدید تغییراتی را در خصوص ضمانت در برات ایجاد کرده است که از جملۀ آنها میتوان به عدم اشتراط درج ضمانت در متن برات، امکان ضمانت جزئی و مشروط، و نیز تأکید بر مسئولیت تضامنی ضامن اشاره نمود. همچنین، این پژوهش نشان میدهد که در برخی موارد، قانونگذار ایرانی رویکردی انعطافپذیرتر و عملگرایانهتر نسبت به حقوق فرانسه درپیش گرفته است.نتیجه این است که لایحۀ جدید در جهت توسعه و بهبود مقررات مربوط به ضمانت در برات گامی مثبت محسوب میشود. با این حال، ابهاماتی نیز در خصوص برخی از جنبههای ضمانت، ازجمله لزوم تعیین مضمونعنه و امکان ضمانت متعهدان اصلی، همچنان به قوت خود باقی است که نیازمند تفسیر رویۀ قضایی و تدقیق نظر حقوقدانان است.