فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در تابستان ۲۰۲۵، رهبران راهبردی خود را با چالش‌ها و فرصت‌های بی‌سابقه‌ای روبرو می بینند که در محیطی  با اختلالات مداوم_از بازآرایی‌های ژئوپلیتیکی (Bretas & Tippmann, 2025) گرفته تا انقلاب‌های فناوری و تغییرات  بازار  (Atanassova et al., 2024)_رخ می دهند. برای سازمان‌های معاصر، پیمایش این محیط ناپایدار برای بقای بلندمدت و مزیت رقابتی ضروری است  (Pregmark & Beer, 2025). پیام این شرایط این است که رهبران باید ذهنیت جدیدی اتخاذ کنند_ذهنیت‌ای که از مدیریت واکنشی فراتر رود و رهبری را  به معماری سازمان‌های پویا و مقاومی تبدیل می کند که قادر به رفتار اثر بخش در میان تغییرات مداوم باشند  (Hernes et al., 2025). رهبری راهبردی امروز نیازمند تعادل بین نوآوری جسورانه و تعهد خالصانه به هدف سازمانی، تعامل ذی‌نفعان، و عملکرد پایدار است (Tessema, 2025). نوآوری دیگر اختیاری نیست، بلکه نیروی محرکه اصلی رشد و تاب‌آوری است. رهبران باید فرهنگ‌های سازمانی را پرورش دهند که آزمایش، همکاری، و یادگیری مداوم را ترویج کنند_ و سازمان‌ها را قادر سازند تا به طور یکپارچه با محیط‌های سریع‌التغییر سازگار شوند. در قلب رهبری مؤثر در این دوران، توسعه چابکی سازمانی و هوش جمعی نهفته است  (Mignenan et al., 2024). دامنه و سرعت فزاینده اختلالات، گذار از کنترل سنتی از بالا به پایین به سمت رویکردهای رهبری فراگیر و توانمندساز را الزامی می‌سازد  (Mohamad et al., 2025).سازمان‌هایی که محیط‌های توانمندسازی را فراهم می کنند که تیم‌ها در تمام سطوح می‌توانند به سرعت و نوآورانه به چالش‌ها پاسخ دهند، موقعیت بهتری برای حفظ تعامل، ساخت تاب‌آوری، و حفظ هم‌ترازی راهبردی_حتی در زیر سایه عدم قطعیت_دارند (Syamsir et al., 2025). علاوه بر این، تصمیم‌گیری آینده‌محور به امر اصلی تبدیل می‌شود  (Welch, 2025).رهبران باید به طور فعال قابلیت‌ها را در حوزه‌هایی مانند تحول دیجیتال، پایداری شرکتی، و مدیریت استعدادها بسازند، و سازمان‌ها را قادر سازند تا فرصت‌های نوظهور را پیش‌بینی و از آن‌ها بهره‌برداری کنند  (Chen et al., 2024). رهبری همدلانه، انرژی را به سازمان تزریق می‌کند تا اختلال را به عنوان محرکی برای تجدید و رشد ببینند، نه صرفاً یک تهدید. برجستگی رهبری راهبردی و نوآوری به عنوان موتورهای تاب‌آوری سازمانی و مزیت رقابتی آشکار است. شرکت‌هایی که با هدایت رهبران آینده‌نگر پیش می‌روند-رهبرانی که کنش جمعی را برمی‌انگیزند، انگاره‌های بنیادین را واکاوی می‌کنند و فرهنگی از «همیشه‌آماده‌بودن» را ترویج می‌دهند- بیشتر در شکل‌دادن به آینده نقش خواهند داشت تا اینکه تنها به آن واکنش نشان دهند. برای توسعه درک و کنش در این حوزه سرنوشت‌ساز، از پژوهندگان دعوت می‌شود تا دستاوردهای پژوهشی خود را در زمینه‌هایی مانند تکامل سازمانی، نوآوری فناورانه، رهبری سازگار، راهبردهای رقابتی، پایداری و مدیریت ریسک ارائه دهند. تأکید بر پژوهش‌های تجربی استوار، نوآوری نظری و بینش‌های کاربردی، به غنای ادبیات مدیریت راهبردی خواهد انجامید. رویکردهای میان‌رشته‌ای که فناوری، علوم رفتاری و اقتصاد را درمی‌آمیزند، بر رسایی و تأثیر پژوهش‌های آینده- به‌ویژه آنگاه که با اصول رهبری اخلاقی و پایدار گره خورده باشند- خواهند افزود. این یادداشت، فراخوانی است به جامعه دانشگاهی برای متمرکز کردن کوشش‌های پژوهشی در قلمرو رهبری راهبردی و نوآوری در روزگار آشوب. ژرفا بخشیدن به دانش جمعی ما در این زمینه، سازمان‌ها را با خرد و ابزارهای لازم برای کامیابی در چشم‌اندازی جهانی- که هر روز پیچیده‌تر می‌شود-مجهز خواهد کرد.