تاثیر تمرینات اسپرت متریک فوتبال بر خطای فرود دختران فوتبالیست دارای والگوس پویای زانو
نویسندگان
1 استادیار حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، گروه علوم ورزشی و تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
2 کارشناس ارشد حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، گروه علوم ورزشی و تربیت بدنی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
doi
10.22084/rsr.2022.25819.1623چکیده
زمینه و هدف: تمرینات اسپرتمتریک فوتبال یکی از موفقترین پروتکل های پیشگیری از آسیب های اندام تحتانی در دختران فوتبالیست محسوب می شود. لذا در پژوهش حاضر تاثیر این تمرینات بر سیستم امتیازدهی خطای فرود دختران فوتبالیست دارای والگوس پویای زانو بررسی شد. روش بررسی: آزمودنی های پژوهش کنترل شده تصادفی حاضر شامل 24 دختر جوان فوتبالیست نیمه حرفه ای دارای والگوس پویای زانو بود که دارای معیارهای ورود به تحقیق بوده و بصورت تصادفی در دو گروه تمرین کنترل قرار گرفتند. ارزیابی ها شامل آزمون اسکات جفت پاو ازمون، آزمون سیستم امتیاز دهی خطای فرود بود.گروه تمرین به مدت شش هفته، هفته ای سه جلسه حدود 90 الی 120 دقیقه ای بصورت منظم در پروتکل تمرینی شرکت نمودند. برای آنالیز داده ها از آزمون آنکوا )سطح معنی داری 0/05) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که گروه و تمرین کاهش معنادار (01/0P<) والگوس پویای زانو )از 25/30±4/74به12/45±2/62) و کاهش معنادار (01/0P<) سیستم امتیازدهی خطای فرود (از 34/±2 66/16به 20/±2 16/4) را تجربه نمودند. بطوری که زاویه والگوس51 درصد و خطای فرود 75 کاهش یافت. نتیجه گیری: اسپرتمتریک یک پروتکل عصبی عضلانی موفق در زمینه پیشگیری از آسیب های زانو در فوتبالیست های دختر سالم است. با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان بیان نمود که تمرینات اسپرتمتریک در فوتبالیست های جوان دختر دارای والگوس پویای زانو نیز موثراست، زیرا باعث تعدیل هردو عامل خطرسازکلیدی آسیب های اندام تحتانی (والگوس پویا زانو و خطای فرود) می شود.