پیوند حقوقی موفق در پرتو آموزه‌های حقوق تطبیقی

نویسندگان

1 گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران‏

doi
10.22059/jcl.2024.379271.634655
چکیده

پیوند حقوقی که به اقتباس از حقوق خارجی اشاره دارد، امروزه یکی از الگوواره‌های اصلی حقوق تطبیقی محسوب می‌شود. با این حال، بحث از عوامل مؤثر بر موفقیت پیوند حقوقی در مطالعات این حوزه به اندازۀ کافی پرورانده نشده است. هدف نگارندۀ مقالۀ پیش ‌رو بررسی مفهوم پیوند حقوقی موفق و تلاش برای استخراج مهم‌ترین عوامل مؤثر بر موفقیت پیوندهای حقوقی است. تبیین این موضوع به‌ویژه در موارد بهره‌گیری از حقوق خارجی اهمیت فراوانی دارد. روش مطالعه در این مقاله، تحلیلی- توصیفی با بهره‌گیری از مطالعات موردی و ارجاع به مصادیق تاریخی است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد موفقیت پیوند حقوقی مفهومی مقید به زمان و طیف‌پذیر است که برای ارزیابی آن می‌توان از معیار سه‌گانۀ نتیجه‌بخشی، اثرگذاری و کارایی بهره برد. در این پژوهش، درجۀ پیوندپذیری موضوع، ضرورت رعایت تناسب حقوقی و غیرحقوقی میان منبع و گیرنده و نیز بومی‌سازی به‌عنوان عوامل مؤثر بر موفقیت پیوند حقوقی استخراج شده است. این پژوهش نشان می‌دهد هرچند در هر فرایند پیوند حقوقی درجه‌ای از هم‌گرایی میان قواعد حقوقی منبع و گیرنده صورت می‌پذیرد، در بسیاری موارد لازم است درجه‌ای از واگرایی نیز موضوع پیوند را با ویژگی‌های خاص گیرنده تطبیق دهد تا احتمال موفقیت افزایش یابد.