فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به­منظور بررسی اثرات محلول­پاشی اسید سالیسیلیک و سلنیوم بر ویژگی­های زراعی و درصد پروتئین دانه گندم دیم رقم سرداری، آزمایشی به­صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. فاکتورهای آزمایش شامل محلول­پاشی اسید ‌سالیسیلیک به مقدار یک میلی­مول در مراحل آبستنی (تورم انتهایی)، گلدهی (گرده‌افشانی) و خمیری شدن دانه همراه با شاهد (محلول‌پاشی با آب) و محلول­پاشی سلنیوم به مقدار 18 گرم در هکتار در سه مرحله ساقه­دهی، سنبله­دهی و شیری شدن دانه همراه با شاهد (محلول‌پاشی با آب) بود. نتایج تحقیق نشان داد که هر دو ماده اسید ‌سالیسیلیک و سلنیوم موجب بهبود صفات مورد مطالعه شدند، به­طوری­که محلول‌پاشی اسید سالیسیلیک در مرحله گلدهی دارای بیش­ترین عملکرد زیستی (9202 کیلوگرم بر هکتار) و پروتئین دانه (3/11 درصد) و محلول‌پاشی سلنیوم در مراحل سنبله‌دهی و ساقه‌دهی دارای بیش­ترین عملکرد زیستی، طول سنبله، پروتئین دانه و تعداد پنجه بود. همچنین، مصرف توأم اسید سالیسیلیک و سلنیوم نسبت به مصرف جداگانه آن­ها نتایج بهتری بر ارتفاع گیاه، عملکرد و اجزای عملکرد گندم داشت، به‌طوری‌که بیش­ترین عملکرد دانه، تعداد سنبله و تعداد دانه در سنبله در تیمارهای محلول‌پاشی اسید سالیسیلیک- سلنیوم در مراحل گلدهی- ساقه‌دهی و آبستنی- ساقه‌دهی مشاهده شد. بنابراین، نتایج این تحقیق نشان داد که محلول­پاشی اسید سالیسیلیک در مراحل آبستنی و گلدهی همراه با محلول­پاشی سلنیوم در مراحل ساقه­دهی و سنبله‌دهی، بهترین تیمارهای این آزمایش بودند و جهت بهبود عملکرد و اجزای عملکرد گندم دیم پیشنهاد می­شود.