ارزیابی تنوع ژنتیکی برخی گونههای وحشی گندم با استفاده از نشانگرهای مولکولی ISSR و SSR
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 استادیار، گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 استاد، گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
4 استادیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
doi
10.22124/cr.2021.20283.1684چکیده
در راستای اهمیت بررسی تنوع ژنتیکی و بهویژه ضرورت ارزیابی تنوع بین گونههای وحشی و خویشاوند گندم نان، پژوهش حاضر انجام شد که هدف از اجرای آن، ارزیابی تنوع ژنتیکی 52 ژنوتیپ گندم (49 ژنوتیپ وحشی خویشاوند گندم نان و سه ژنوتیپ از گندمهای زراعی بومی ایران) با استفاده از 10 نشانگر ISSR و دو نشانگر SSR بود. نتایج بهدست آمده نشان داد که در مجموع 12 نشانگر مورد مطالعه، تعداد 145 نوار چند شکل تولید کردند که میانگین تعداد نوارهای چند شکل برای نشانگرهای ISSR و SSR بهترتیب 4/11 و 5/15 نوار و تعداد آلل موثر بهترتیب 60/1 و 43/1 آلل بود. نشانگر 17899A با دارا بودن بیشترین تعداد آلل موثر (8/1)، شاخص تنوع ژنی نئی (44/0) و شاخص تنوع شانون (63/0)، باارزشترین نشانگر در این مطالعه بود. گروهبندی ژنوتیپها با استفاده از روش تجزیه خوشهای بر اساس ماتریس ضریب تطابق ساده و روش دورترین همسایهها، ژنوتیپهای مورد مطالعه را در پنج گروه بهترتیب شامل 10، 6، 24، 9 و 3 ژنوتیپ قرار داد و تجزیه تابع تشخیص نیز دقت گروهبندی حاصل را 100 درصد تعیین کرد. نتایج حاصل از تجزیه به مختصات اصلی نیز نشان داد که چهار بردار اصلی مهمتر در مجموع 59/31 درصد از واریانس کل را توجیه کردند. گروهبندی ژنوتیپها با استفاده از بردارهای اول و دوم که بهترتیب 94/10 و 22/8 درصد از تغییرات دادهها را توجیه کردند، ژنوتیپها را در پنج گروه قرار دادند و سه ژنوتیپ زراعی و بومی گندم در مجاورت یکدیگر قرار گرفتند. در مجموع، نتایج حاصل نشان داد که نشانگرهای استفاده شده در این پژوهش چندشکلی قابل قبولی داشتند و بهعنوان نشانگرهای مفید و مطلوب جهت ارزیابی تنوع و تفکیک ژنوتیپهای گندم و احتمالاً سایر غلات معرفی میشوند.