فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: نوازندگان سازهای زهی در بین گروه­های مختلف نوازندگان، بیشترین آمار اختلالات اسکلتی–عضلانی را به خود اختصاص می‌دهند. مطالعات اندکی تاکنون ریسک اختلالات اسکلتی-عضلانی مرتبط با کار و ناهنجاری‌های پاسچرال را در این افراد نسبت به افراد غیر‌نوازنده بررسی کرده‌اند. لذا هدف از این پژوهش، بررسی ریسک اختلالات اسکلتی-عضلانی مرتبط با کار و ناهنجاری‌های پاسچرال در نوازندگان حرفه­ای ساز­های زهی و مقایسه آن­ها با افراد غیر نوازنده می­باشد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی مقایسه­ای می­باشد. هفتاد نفر نوازنده مرد حرفه­ای سنتور و ویولن 18‌تا‌40 سال و 35 نفر نمونه غیر نوازنده در تحقیق حاضر شرکت کردند. خط‌کش منعطف و گونیامتر سربه‌جلو برای اندازه‌گیری کایفوز، لوردوز و سربه‌جلو و روش فوتوگرامتری برای ارزیابی اسکولیوز استفاده شدند. ریسک اختلالات در اندام فوقانی نیز توسط فوتوگرامتری ثبت و به روش RULA تحلیل شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها از آزمون‌های شاپیروویلک و یو-من ویتنی در نرم افزار SPSS نسخه 22 (05/0=α) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان دادند ریسک اختلالات اسکلتی‌-عضلانی، ناهنجاری کایفوز، لوردوز، سر‌به‌جلو و اسکولیوز در نوازندگان سنتور به طور معنی‌داری نسبت به افراد غیر‌نوازنده بیشتر بود. در نوازندگان ویولن نیز ریسک اختلالات، کایفوز، لوردوز و سر‌به‌جلو به طور معنی‌داری نسبت به افراد غیر‌نوازنده بیشتر بود اما در ناهنجاری اسکولیوز تفاوت معنادار دیده نشد. نتیجه گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش، می‌توان بیان کرد که نسبت به افراد غیر‌نوازنده، نوازندگان سنتور و ویولن بیشتر در معرض اختلالات اسکلتی-عضلانی مرتبط با کار و ناهنجاری‌های پاسچرال می‌باشند و اقدامات اصلاحی جهت این ناهنجاری‌ها و اختلالات توصیه می‌شود.