تخمین ارزش اصلاحی صفات زراعی- زیستی ذرت (Zea mays L.) تحت شرایط نرمال و تنش شوری بر اساس نشانگر چند شکلی تک نوکلئوتیدی (SNP)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استاد، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 استاد گروه بیولوژی عمومی، دانشگاه فدرال ویسوز، برزیل.
4 استادیار، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
5 دانشآموخته دکتری، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22124/cr.2021.19661.1669چکیده
اولین گام در برنامههای بهنژادی ذرت، استفاده از تنوع ژنتیکی موجود در بین جمعیتها، ارقام و ژنوتیپهای موجود است. نشانگرهای مولکولی امکان برآورد ارزش اصلاحی صفات زراعی- زیستی ژنوتیپها را از طریق بهترین پیشبینی نااریب خطی (BLUP) فراهم میکنند. در این پژوهش، ارزش اصلاحی 73 لاین با تنوع فنوتیپی بالا برای ده صفت وزن صد دانه، روز تا رسیدگی، قطر بلال با دانه، طول بلال، طول برگ پرچم، تعداد برگ، وزن برگ، ارتفاع بوته، قطر ساقه و عملکرد دانه تحت شرایط نرمال و تنش شوری با استفاده از BLUP برآورد شد. با در نظر گرفتن مجموع رتبه ارزشهای اصلاحی تمامی صفات مورد مطالعه تحت شرایط نرمال، ژنوتیپهای P13L3، Line1، Line4 و Line17 برترین ژنوتیپها بودند. تحت شرایط نرمال، ژنوتیپ P3L2 برای صفات روز تا رسیدگی و ارتفاع بوته، ژنوتیپ Line6 برای صفات قطر بلال با دانه و عملکرد دانه و ژنوتیپ Line19 برای صفات طول بلال، ارتفاع بوته، عملکرد دانه و قطر ساقه، ارزشهای اصلاحی مثبت و بالا داشتند و در مقابل تحت شرایط تنش شوری، ژنوتیپ Line2 برای صفات وزن صد دانه، قطر بلال با دانه و طول بلال و ژنوتیپ Line16 برای صفات روز تا رسیدگی، وزن برگ و ارتفاع بوته، دارای ارزش اصلاحی مثبت و بالا بودند. از آنجایی که این ژنوتیپها بهتر میتوانند ویژگیهای خود را به نتاج منتقل کنند، بنابراین بهعنوان والدین مناسب برای اصلاح این صفات در برنامههای اصلاحی مبتنی بر تلاقی پیشنهاد میشوند.