فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به­منظور ارزیابی تاثیر تغذیه برگی با محلول سولفات روی و اوره بر رشد، عملکرد و اجزای عملکرد دانه گندم، آزمایشی به­صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1398-1397 در شهرستان رباط کریم اجرا شد. عامل­های آزمایشی شامل محلول­پاشی در چهار سطح (محلول­پاشی با آب به­عنوان شاهد، محلول­پاشی با سولفات روی، محلول­پاشی با اوره و محلول­پاشی توام با سولفات روی و اوره) و رقم گندم در دو سطح (ارقام پیشتاز و سیوند) بود. نتایج نشان داد که برهمکنش رقم و محلول­پاشی بر طول سنبله، تعداد سنبلچه در سنبله، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، شاخص برداشت، محتوای پروتئین دانه، محتوای روی دانه، شاخص سطح برگ، سرعت رشد محصول و میزان کل ماده خشک معنی­دار بود. در اغلب صفات مورد مطالعه، محلول­پاشی توام سولفات روی و اوره نسبت به محلول­پاشی مجزای هر یک از ترکیبات کودی نسبت به شاهد برتری داشت. بیش­ترین عملکرد دانه معادل 5/7 تن در هکتار با محلول­پاشی توام سولفات روی و اوره در رقم پیشتاز و کم­ترین میزان آن معادل 4/4 تن در هکتار در رقم سیوند با تیمار بدون مصرف کود حاصل شد. بیش­ترین افزایش ماده خشک و عملکرد دانه در محلول­پاشی توام سولفات روی و اوره نسبت به شاهد (بدون کود) به­ترتیب در رقم پیشتاز و سیوند مشاهده شد. در این تیمار، میزان افزایش پروتئین دانه در ارقام پیشتاز و سیوند به­ترتیب معادل 27 و 31 درصد و میزان افزایش محتوای روی دانه به­ترتیب معادل 49 و 65 درصد بود. به­طور کلی، رقم پیشتاز واکنش بیش­تری نسبت به رقم سیوند در محلول­پاشی با سولفات روی و اوره از خود نشان داد.