عوامل موثر بر برجستگی هویت قومی در بین اعراب خوزستان (یک نظریه‌ی زمینه‌ای)

نویسندگان

1 عضو هیات علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه اصفهان

doi
10.22059/jsr.2023.354582.1836
چکیده

ادغام و همبستگی اجتماعی یکی از مسائل اجتماعی مهم کشورهای چندقومیتی و درحال‌توسعه است. این مقاله، تلاشی برای فهم و شناخت عوامل مؤثر بر تشدید و برجسته‌شدن قوم‌گرایی در میان عرب‌زبانان خوزستان است. این پژوهش با استفاده از رویکرد تفسیری- برساختی و با روش کیفی انجام شده است و از روش نظریه‌ی زمینه‌ای چارمز برای اجرای پژوهش و تحلیل داده‌ها استفاده شده است. نمونه‌گیری هدفمند و نظری برای گزینش افراد مورد مصاحبه مورد استفاده قرار گرفته است. به‌منظور گردآوری داده‌ها، با 30 نفر از نخبگان عرب خوزستان مصاحبه به‌عمل آمد. بعد از انجام کدگذاری باز، 12 کد متمرکز ارائه شده است. نتایج و یافته‌ها نشان می‌دهد که برجسته‌شدن و تشدید هویت قومی در میان اعراب خوزستان در مقابل و هویت ملی قرار نمی‌گیرد و به همان اندازه هم هویت ملی مورد توجه عرب‌زبانان است. همچنین برجستگی هویت قومی، تابعی از عناصر هویت سیاسی‌شده‌ قومی، طردشدگی فرهنگی قومی- نژادی، محرومیت مستمر تاریخی، محرومیت نسبی ادراک‌شده‌ قومی، تنفر درونی‌شده‌ قومی ضدحاکمیتی، تمایلات هویت‌خواهی قومی، هویت‌سازی عقلانی قومی، غصب قومی فضا و جغرافیا و مرزبندی هویتی قومی شده است.

کلیدواژه‌ها