اثربخشی درمان هیجان مدار بر خودتنظیمی هیجانی، دلزدگی زناشویی و صمیمیت جنسی زنان آسیبدیده از خیانت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 استادیار، گروه مشاوره، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران.
3 استادیار، گروه روان شناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.22123/chj.2025.460262.2099چکیده
مقدمه: مشکل خیانت زناشویی در جوامع امروزی رخدادی شایع شده است و بهکارگیری مداخلات تأثیرگذار برای کنترل این آشفتگیها ضروری است. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی درمان هیجانمدار بر خودتنظیمی هیجانی، دلزدگی زناشویی و صمیمیت جنسی زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی بود. مواد و روشها: روش پژوهش نیمهتجربی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه مداخله و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل 130 نفر زن بودند که به دلیل خیانت همسران خود به مرکز مشاوره فراشناخت تبریز در محدوده زمانی شهریور 1400 الی شهریور 1402 مراجعه کرده بودند. با روش نمونهگیری در دسترس، زنانی که نمرات بالاتری را در پرسشنامه دلزدگی زناشویی (نقطه برش=نمره 73) و دشواری در تنظیم هیجانی (نقطه برش=نمره 90) و نمرات پایینتری در پرسشنامه صمیمیت جنسی کسب کرده بودند (نقطه برش=نمره 75)، 30 نفر انتخاب و بهصورت تصادفی، 15 نفر در گروه مداخله و 15 نفر در گروه کنترل جایگزین شدند. گروه مداخله به مدت 9 جلسه تحت درمان هیجان مدار قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکردند. دادهها بهویژه آنالیز کوواریانس چندمتغیره مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: درمان هیجانمدار بر کاهش دشواری در تنظیم هیجان (669/10F=، 001/0>P)، دلزدگی زناشویی (213/82F=، 001/0>p) و افزایش صمیمیت جنسی (713/102F=، 001/0>p) زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی مؤثر بود. نتیجه گیری: استفاده از مداخلات مبتنی بر درمان هیجانمدار میتواند منجر به افزایش خودتنظیمی هیجانات و صمیمیت جنسی و کاهش دلزدگی زناشویی در زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی شود.
