فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین تأثیر هشت هفته تمرینات اصلاحی NASM در دو محیط خشکی و آب بر راستای زانو، تعادل پویا، حس عمقی مفصل زانو، نمرات تست عملکردی FMS و زاویه Q فوتبالیست‌های جوان دارای ناهنجاری زانوی پرانتزی بود. روش بررسی: در این پژوهش کارآزمایی بالینی تصادفی شده، 45 نفر از فوتبالیست‌های دارای ناهنجاری زانوی پرانتزی شرکت کردند و به‌صورت برابر و تصادفی به سه گروه کنترل (قد:35/8±8/172، وزن:25/6±57/57، BMI= 29/3±28/19)، تمرینات NASM در خشکی (قد:96/9±07/168، وزن:52/5±48/53، BMI=57/3±93/18) و تمرینات NASM در آب (قد:74/10±47/170، وزن:61/6±01/56، BMI=60/3±27/19) تقسیم شدند. یافته‌ها: نتایج پژوهش حاضر نشان­ دهنده افزایش معنادار نمرات آزمون عملکردی FMS و میزان زاویه Q و کاهش معنادار میزان خطای بازسازی زاویه مفصل و فاصله بین کندیل­ های داخلی مفاصل زانو متعاقب انجام تمرینات اصلاحی NASM در هر دو محیط خشکی و آب بود (05/0>P)؛ اما نمرات آزمون ­های تعادل پویا تنها در تمرینات اصلاحی NASM در محیط آب به ­صورت معناداری افزایش یافت (05/0>P). همچنین، تنها تفاوت معناداری در نمرات آزمون‌های تعادل پویا بین تمرینات اصلاحی NASM در محیط خشکی و آب در پس‌آزمون مشاهده شد (05/0>P)؛ اما برای سایر متغیرها تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P). نتیجه‌گیری: با توجه به بهبود متغیرهای مورد بررسی در فوتبالیست­ های دارای زانوی پرانتزی در هر دو محیط خشکی و آب، استفاده از پروتکل تمرینات اصلاحی NASM به درمانگران، متخصصین حرکات اصلاحی، مربیان و ورزشکاران رشته فوتبال جهت اصلاح ناهنجاری زانوی پرانتزی توصیه می‌شود؛ هر چند که برای بهبود تعادل ایستا و پویا در این افراد انجام تمرینات اصلاحی NASM در محیط آب پیشنهاد می‌گردد.