تاثیر ورزش بوکس بر ساختارقامتی، تیپ بدنی و ترکیب بدنی بازیکنان حرفه ای
نویسندگان
1 کارشناس ارشد رشته آسیب شناسی و حرکات اصلاحی – امدادگری، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار رفتار حرکتی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار بیومکانیک آسیب شناسی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22084/rsr.2022.25319.1600چکیده
زمینه و هدف: بوکس یکی از رشته های رزمی پرطرفدار می باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه وضعیت بدنی بوکسورهای تیم ملی ایران با افراد عادی و ارتباط تیپ بدنی با وزن عضله و چربی بود. روش بررسی: شرکت کنندگان تحقیق حاضر 56 نفر بودند، گروه تجربی 28 بوکسور حرفهای بودند که به روش نمونهگیری غیر احتمالی هدفمند از بین شرکت کنندگان در اردوی تیم ملی انتخاب شدند و گروه کنترل نیز شامل ۲۸ فرد غیرورزشکار بود. در پژوهش حاضر از مدل هیث-کارتر، دستگاه بادی کامپوزیشن و نرمافزار پردازش تصویری حرکات استفاده شد. آزمون تی مستقل جهت مقایسه بین دو گروه و همچنین از آزمون همبستگی پیرسون جهت تعیین ارتباط سنجی استفاده شد. یافتهها: نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که در متغیرهای چین بازو، چین تحت کتفی، چین زیر شکم، چین ساق و قطر کندیل بازو، چربی احشایی، درصد چربی، درصد عضله، شانه نابرابر، وزن عضله و توده چربی تفاوت معنیداری بین دو گروه وجود داشت (05/0≥P). با توجه به نتایج تیپ غالب بوکسورهای حرفه ای اکثرا از نوع اکتومورفیک - مزوفورف می باشند. نتیجهگیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر می توان گفت که بوکسورهای حرفه ای از نظر ویژگی های آنتروپومتریکی، ترکیب بدنی متمایزتر هستند. با توجه به سبک مبازره این رشته ورزشی وجود ناهنجاری شانه نابرابر در این ورزشکاران رایج است. لذا به مربیان پیشنهاد می شود از تمرینات جامع جهت اصلاح این ناهنجاری و همچنین بهبود عملکرد ورزشی در بین بوکسورها بهترین نوع تمرینی را اتخاذ کنند.