تأثیر هشت هفته تمرینات پیلاتس بر عملکرد ریوی زنان با سابقه ابتلا به بیماری کووید-19
نویسندگان
1 2- دانشیار فیزیولوژی ورزشی ،دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 3- دانشیار فیزیولوژی ورزشی ،دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 1- کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22123/chj.2025.447548.2080چکیده
مقدمه: کووید-19یک بیماری فراگیر است و درمان آن مهم میباشد. پژوهش حاضر، با هدف تعیین تأثیر هشت هفته تمرینات پیلاتس بر عملکرد ریوی زنان با سابقه ابتلا به بیماری کووید-19 انجام گرفت. مواد و روشها: مطالعه حاضر، کاربردی و از نوع نیمهتجربی بود که در سال 1400 انجام شد. پس از اطلاعرسانی در محیطهای درمانی و باشگاههای ورزشی شهر اهواز، 50 نفر زن جوان غیرفعال با سابقه ابتلا به بیماری کووید-19 به محقق مراجعه کردند که پس از بررسی شرایط ورود و خروج مطالعه، 20 نفر (گروه تمرین پیلاتس 12 نفر، هشت هفته، سه جلسه در هفته) و گروه کنترل (8 نفر) وارد مطالعه شدند. متغیرهای وزن، BMI و شاخصهای تنفسی (VC, FVC, FEV1, FEV1/FVC, MVV, VO2max) قبل و بعد از برنامه تمرینی با استفاده از اسپیرومتری اندازهگیری شدند. دادهها توسط آزمونهای آنکووا، تیمستقل و تیزوجی تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها : میانگین سنی آزمودنیها در گروه کنترل 9/8±87/31 و در گروه تمرین 26/7±66/39 سال بود (063/0=p). VC (017/0=p)، MVV (001/0=p) و VO2max (041/0=p) در گروه تمرین در پسآزمون نسبت به پیشآزمون افزایش معنیدار داشتند. VO2max در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل افزایش معنیدار (001/0=p) و وزن (001/0=p) و BMI (001/0=p)، کاهش معنیدار نشان داد. متغیرهای وزن و BMI در گروه تمرین در پسآزمون نسبت به پیشآزمون کاهش و در گروه کنترل افزایش معنیدار داشتند (001/0=p). نتیجهگیری: تمرین پیلاتس میتواند به عنوان یک عامل بازتوانی در دوران پساکرونا برای زنان جوان با سابقه کووید-19 مؤثر باشد. تحقیقات بیشتر در این زمینه تا رسیدن به خطوط راهنمای قطعی، ضروری است.