اثر آنی کفش کنترل حرکتی در مقایسه با کفش رایج بر هماهنگی مفاصل اندام تحتانی در زنان مبتلا به سندرم درد کشککی رانی طی فاز استقرار دویدن

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 دانشیار بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

3 استادیار بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

doi
10.22084/rsr.2022.24185.1573
چکیده

زمینه و هدف: تحقیقات اخیر نشان داده اند که بین هماهنگی مفاصل اندام تحتانی و آسیب‌های اسکلتی-عضلانی از قبیل سندرم درد کشککی‌رانی (PFPS) ارتباط وجود دارد. پژوهشگران استفاده از کفش را بعنوان مداخله اصلاحی معرفی کرده‌اند، با وجود این، میزان اثرگذاری کفش بر الگوی هماهنگی مفاصل اندام تحتانی، مبهم مانده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر حاد کفش کنترل حرکتی بر هماهنگی مفاصل اندام تحتانی در زنان مبتلا به PFPS طی فاز استقرار دویدن بود. روش بررسی: 24 زن مبتلا به PFPS در پژوهش شرکت کردند. داده‌های کینماتیکی در دو شرایط دویدن با کفش کنترل حرکتی (اسیکس) و کفش رایج (نایک فری 5) با استفاده از دوربین ثبت شد. برای محاسبات هماهنگی مفاصل اندام تحتانی از روش وکتورکدینگ و همچنین برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش تی‌زوجی استفاده گردید. یافته‌ها: کفش کنترل حرکتی در مقایسه با کفش رایج بر هماهنگی بین چرخش مفصل زانو با حرکت مفصل مچ در صفحه عرضی در دو زیر مرحله پاسخ بارگیری (006/0P=) و میانه استقرار (007/0P=) اثر متفاوت داشته است. همچنین هماهنگی مفاصل ران با زانو (002/0P=) و نیز مفاصل ران با مچ (002/0P=) درصفحه ساجیتال در مرحله پاسخ بارگیری بین دو کفش تفاوت وجود داشته است. نتیجه‌گیری: استفاده از کفش کنترل حرکتی سبب تغییر در الگوی هماهنگی بین مفصلی اندام تحتانی در زنان مبتلا به PFPS طی دویدن شده است. این رویکرد جدید به بحث هماهنگی حرکت، می‌تواند در ارایه روش‌های مداخله‌ درمانی برای بیماران PFPS مفید باشد.