فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: هدف تحقیق حاضر مقایسه محتوای مواد معدنی و سطح استخوان بین فوتبالیست‌های حرفه‌ای و افراد غیرورزشکار بود.روش بررسی: محتوای مواد معدنی و سطح گردن و تروکانتر استخوان ران پای برتر و غیربرتر و مهره‌های کمری (4L-2L)، 15 نفر فوتبالیست حرفه‌ای و 14 فرد سالم غیرورزشکار مورد ارزیابی قرار گرفت. از دستگاه سنجش تراکم مواد معدنی استخوان، ترازو، قدسنج و فرم ثبت سابقه ورزشی و پزشکی جهت جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد. داده‌ها از طریق آزمون t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: میزان محتوای مواد معدنی استخوان مهره‌های کمری، پای برتر و غیربرتر فوتبالیست‌های حرفه‌ای (1/2170± 8/68434 و 6/1554± 8/46986 و 8/1694 ±1/48575 گرم) بطور معنی‌داری بیشتر از افراد غیرورزشکار (2/1340± 9/51082 و9/1035± 7/33414 و 8/930 ± 7/34070 گرم) بود (000/0 =P، 3/7 =T، 6/6 =T، 1/7 =(T. بین سطح استخوان مهره‌های کمری، پای برتر و غیربرتر فوتبالیست‌ها (2/51، 4/36، 4/36 سانتی‌متر مربع) و گروه غیرورزشکار (7/48، 2/36، 2/36 سانتیمتر مربع) تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (05/0 P>، 14/0 =T، 1 =T، 7/1 =T).نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که ورزش فوتبال موجب افزایش محتوای مواد معدنی استخوان شده، اما تأثیر قابل ملاحظه‌ای بر روی سطح استخوانی ندارد. با توجه به اینکه شکل و اندازه استخوان به عنوان یکی از ریسک فاکتورهای خطرزا برای شکستگی استخوان شناخته شده است، پیشنهاد می‌شود که تحقیقات درازمدتی انجام شود تا اثرات فعالیت ورزشی نظیر فوتبال بر سطح استخوان بهتر سنجیده شود.