اثربخشی زوجدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر اعتماد زناشویی و کیفیت زندگی زناشویی در زوجین ناسازگار
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 استادیار،گروه روانشناسی واحداهواز،دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
3 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
10.22123/chj.2024.456086.2091چکیده
مقدمه: زوجین ناسازگار دارای مشکلات زناشویی زیادی هستند و روشهای زوجدرمانی میتوانند نقش مؤثری در کاهش مشکلات آنها داشته باشند. بنابراین، این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی زوجدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر اعتماد زناشویی و کیفیت زندگی زناشویی در زوجین ناسازگار انجام شد.مواد و روشها: مطالعه حاضر نیمهتجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروههای آزمون و گواه بود. جامعه پژوهش زوجین ناسازگار مراجعهکننده به مراکز و کلینیکهای مشاوره و خدمات روانشناختی شهر اهواز در فصل پاییز سال 1402 (تقریباً 250 زوج) بودند. حجم نمونه برای هر گروه 12 زوج در نظر گرفته شد که با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. گروه آزمون 8 جلسه 90 دقیقهای تحت زوجدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی قرار گرفت و گروه گواه مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با مقیاسهای سازگاری زناشویی، اعتماد زناشویی و کیفیت زندگی زناشویی گردآوری و با آزمونهای مجذور کای و تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: طبق نتایج آزمون مجذور کای، گروههای آزمون و گواه از نظر سطح تحصیلات، سن و مدت ازدواج تفاوت معنیداری نداشتند (05/0<p). نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد، زوج درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی باعث افزایش اعتماد زناشویی (22/227=F، 001/0p<) و کیفیت زندگی زناشویی (65/167=F، 001/0p<) در زوجین ناسازگار شد.نتیجهگیری: با توجه به اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر افزایش اعتماد زناشویی و کیفیت زندگی زناشویی در زوجین ناسازگار، پیشنهاد میشود مشاوران و درمانگران از روش مذکور در کنار سایر روشهای مؤثر جهت بهبود ویژگیهای روانشناختی در گروههای آسیبپذیر استفاده کنند.