تأثیر برنامۀ آموزش پیشگیری از خودکشی مبتنی بر شناخت درمانی پس از پذیرش بر کاهش گرایش به خودکشی و قصد خودکشی در دانشجویان دختر دانشگاههای شهرکرد در سال 1400
نویسندگان
1 استاد گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22123/chj.2024.406568.2023چکیده
مقدمه: خودکشی، دومین عامل مرگ و میز در میان دانشجویان دانشگاه، و یک موضوع مهم مربوط به سلامت عمومی در جامعه میباشد. پژوهش حاضر به منظور تعیین تأثیر برنامۀ آموزش پیشگیری از خودکشی مبتنی بر شناخت درمانی پس از پذیرش بر کاهش گرایش به خودکشی و قصد خودکشی در دانشجویان دختر دانشگاههای شهر کرد در سال 1400 انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری بود. جامعۀ پژوهش شامل کلیۀ دانشجویان دختر مقطع کارشناسی دانشگاههای شهرکرد در سال 1400 (بالغ بر 20569 دانشجو) بود. تعداد 40 دانشجو با روش نمونهگیری داوطلبانه و بر اساس ملاکهای ورود به پژوهش برگزیده شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره کنترل و آزمایش جایگزین گردیدند. گروه آموزش، در شش جلسۀ نود دقیقهای به صورت هفتگی تحت برنامۀ آموزش پیشگیری از خودکشی مبتنی بر شناخت درمانی پس از پذیرش قرار گرفتند. گروهها با استفاده از مقیاس سنجش افکار خودکشی در سه مرحله (پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری) مورد سنجش قرار گرفتند. دادهها بااستفاده برنامۀ آماری SPSS-22 و روش آماری تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها: برنامۀ آموزش پیشگیری از خودکشی مبتنی بر شناخت درمانی پس از پذیرش باعث کاهش گرایش به خودکشی (09/44 = F، 001/0>p) و قصد خودکشی (22/47 = F، 001/0>p) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. نتیجهگیری: بر طبق نتایج پژوهش و تأثیر مثبت این برنامۀ آموزشی در کاهش افکار خودکشی، میتوان از نتایج آن در مراکز مشاوره دانشجویی دانشگاهها برای پیشگیری از خودکشی در دانشجویان استفاده کرد.