ملاحظات رویکرد کمال‌گرایی در تقنین مقررات مرتبط با نهاد خانواده در ایران و فرانسه ‏

نویسندگان

1 گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران‏

3 گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران‏

4 گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران‏

doi
10.22059/jcl.2024.366576.634565
چکیده

در ملاحظات کمال‌گرایی (Perfectionism) و بی‌طرفی (Neutrality)، تأکید بر این مهم است که آیا دولت (به معنای عام کلمه) حق و تکلیف دارد که در نهاد خانواده (که اصل بر عدم مداخلات دولت در آن نهاد است)، ورود کرده، به ترسیم خط‌ مشی برای تحقق الگوی مطلوب خانواده بپردازد یا خیر؟ بدیهی است امروزه اتخاذ رویکرد مطلقِ کمال‌گرایی یا بی‌طرفی امکان‌پذیر نبوده، دولت‌ها با توجه به مبانی نظری پشتیبان خویش، ترکیبی از کمال‌گرایی و بی‌طرفی را با شدتی کم و بیش بر‌می‌گزینند. در این پژوهش، برآنیم تا پس از تبیین مفهوم و انواع کمال‌گرایی دولت در نهاد خانواده، آثار کمال‌گرایی را در برخی از مهم‌ترین مصادیق سیاست‌گذاری خانواده در ایران و فرانسه ذیل مبانی نظری تقدم منافع و مصالح جمعی بر حقوق، منافع و آزادی‌های فردی و ملاحظات اصل پدرسالاری و اخلاق‌گرایی قانونی در تقنین مقررات مرتبط با نهاد خانواده ببینیم. بنابراین لازم است این چالش که نهاد خانواده به‌عنوان نهادی خصوصی تا چه حد تابعِ قلمرو عمومی است و مداخلۀ دولت در آن تا چه میزان قابل توجیه است، روشن گردد و گسترۀ اتخاذ رویکرد کمال‌گرایی در تقنین مقررات مرتبط با نهاد خانواده و ادلۀ توجیهی آن، مورد بحث و بررسی قرار گیرد.