بهبود عملکرد عضله نعلی رت‌های نر نژاد ویستار از طریق افزایش پپتید وابسته به ژن کلسی‌تونین (CGRP) در طی یک دوره تمرینات توانبخشی تداومی با شدت متوسط

نویسندگان

1 استادیار فیزیولوژی ورزش، گروه تربیت بدنی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 استادیار فیزیولوژی ورزش، گروه تربیت بدنی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

3 دانشجو دکترای فیزیولوژی ورزش، گروه تربیت بدنی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

4 دانشیار فیزیولوژی ورزش، گروه تربیت بدنی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22084/rsr.2021.23919.1563
چکیده

زمینه و هدف: کاهش فعالیت جسمانی افراد با ضعف عملکرد عصبی‌عضلانی برای اجرای فعالیت‌های روزانه همراه است. مطالعات آزمایشگاهی بر تاثیر پپتید مرتبط با ژن کلسی‌تونین (CGRP) بر فعالیت عصبی عضلانی دلالت دارد. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر یک دوره تمرینات توانبخشی تداومی شدت متوسط (MCT) بر بیان ژن CGRP در عضلات اسکلتی رت‌های نر نژاد ویستار است. روش بررسی: بدین منظور 12 سر موش نر نژاد ویستار با وزن 220-200 گرم، با چرخه خواب 12.12، دسترسی آزاد به غذا و آب و دمای محیطی 2±25 درجه سآنتیگراد، در 2 گروه تمرین و کنترل، به صورت تصادفی قرار گرفتند. گروه تمرین 6 هفته (هر هفته 5 جلسه) تمرین مداوم با شدت متوسط انجام دادند. شرایط گروه کنترل مشابه گروه تمرین بود، ولی تمرین ورزشی انجام نمی‌دادند. نهایتا 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، موش‌های صحرایی توسط روش استآندارد بیهوش، قربآنی و بافت عضله نعلی تمامی موش‌ها استخراج شد، سپس برای تعیین میزان بیان پروتئین CGRP از روش وسترن‌بلات استفاده شد. روش تحقیق تجربی و سطح معنی‌داری 0.05>p در نظر گرفته شد.یافته‌ها: یافته‌های آماری از خروجی آزمون تی مستقل برای مقادیر بیان پروتئین گیرنده CGRP نشان داد که اجرای شش هفته پروتکل تمرینی MCT سبب افزایش معنی‌داری در بیان پروتئینCGRP در گروه MCT در مقایسه با گروه کنترل شد (0.048 =p).نتیجه‌گیری: نتایج نشان دادند که پروتکل توانبخشی MCT سبب می شود که عملکرد عضلانی در هنگام فعالیت‌های استقامتی می تواند از طریق افزایش در بیان پروتئین CGRP، بهبودی یابد.