فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: کیفیت مطلوب روابط زناشویی و فقدان آشفتگی روان­شناختی از عوامل مهم پایداری روابط زناشویی می­باشند. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی طرحواره­درمانی بر کیفیت روابط زناشویی و آشفتگی روان­شناختی زوجین مراجعه­کننده به مراکز مشاوره ساری بود. مواد و روش­ها: پژوهش حاضر نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه زوجین مراجعه­کننده به مراکز مشاوره شهر ساری در سال 1401 بودند. تعداد 32 نفر از زوجین (16 نفر در هر گروه) به شیوه نمونه­گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه گمارده شدند. گروه آزمایش 8 جلسه طرحواره­درمانی را دریافت نمودند. برای گروه کنترل مداخله­ای انجام نشد. ابزار گردآوری داده­ها پرسش­نامه کیفیت روابط زناشویی Busby و همکاران و مقیاس آشفتگی روانی Lavibond و Lavibond بود. تجزیه و تحلیل داده­ها توسط تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام شد. یافته­ها: در گروه آزمایش میانگین و انحراف معیار نمره کیفیت روابط زناشویی در پیش­آزمون و پس­آزمون به ترتیب 12/1±13/32 و 45/1±60/36 (001/0> p) و نمره آشفتگی روان­شناختی به ترتیب 18/1±13/42 و 83/0 ±13/39 بود (001/0> p). در گروه کنترل میانگین و انحراف معیار نمره کیفیت روابط زناشویی در پیش­آزمون و پس­آزمون به ترتیب 22/1±07/32. و 10/1 ± 87/31 (001/0> p) و نمره آشفتگی روان­شناختی به ترتیب 67/0± 20/42و 30/.1 ± 42 بود (001/0> p). نتیجه­گیری: به نظر می­رسد طرحواره­درمانی بر کیفیت روابط زناشویی و آشفتگی روان­شناختی زوجین مراجعه­کننده به مراکز مشاوره مؤثر است. پیشنهاد می­شود به عنوان مداخله مفید در زمینه بهبود کیفیت روابط زناشویی و آشفتگی روان­شناختی مورد استفاده قرار گیرد.