مقایسه اثربخشی پذیرش و تعهد درمانی با معنویت درمانی بر شاخصهای سندرم شناختی-توجهی در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاداسلامی،تنکابن، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاداسلامی، کرج، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد علومپزشکی تهران، دانشگاه علومپزشکی آزاداسلامی، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه بیهوشی و درد، واحد علومپزشکی تهران، دانشگاه علومپزشکی آزاداسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22123/chj.2024.392283.2006چکیده
مقدمه: دردهای عضلانی از مشکلات اساسی نظام سلامت در بسیاری از کشورها تلقی میگردند. با توجه به اینکه سندرم شناختی-توجهی پیشبینی کننده شدت علائم و رفتارهای وابسته به سلامتی میباشد، شناسایی مؤثرترین شیوههای درمانی جهت مدیریت این نشانگان اهمیت دارد. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی پذیرش و تعهد درمانی با معنویت درمانی بر سندرم شناختی-توجهی در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک انجام شد.مواد و روشها: این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل با پیگیری ششماهه بود. جامعه آماری، تمامی مبتلایان به دردهای عضلانی مراجعهکننده به کلینیکهای درد وابسته به دانشگاه علومپزشکی تهران در سال 1401-1400 بودند. با نمونهگیری هدفمند، تعداد 45 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه مساوی جایگزین شدند. پذیرش و تعهد درمانی بر اساس پروتکل Hayes و معنویت درمانی بر اساس پروتکل Richardsهر کدام طی 8 جلسه ( هفتهای دو جلسه 1 ساعته) برای گروههای آزمایش اعمال شد، گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. گردآوری دادهها توسط چکلیست اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه سندرم شناختی-توجهی Wells انجام شد. دادهها توسط آنالیز واریانس با اندازهگیریهای مکرر تحلیل شد.یافتهها: پذیرش و تعهد درمانی و معنویت درمانی در مقایسه با گروه گواه باعث کاهش سندرم شناختی-توجهی، ادراک نگرانی، ادراک تهدید و مقابله ناکارآمد در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک شدند (05/0>p). پذیرش و تعهد درمانی نسبت به معنویت درمانی در کاهش شاخصهای سندرم شناختی-توجهی مؤثرتر بود (05/0>p).نتیجهگیری: هر دو روش درمانی بر سندرم شناختی-توجهی در مبتلایان به درد ایدیوپاتیک اثربخشی داشتند. یافتهها میتواند در طرحریزی مداخلات توانبخشی-درمانی این بیماران در کنار درمان دارویی امیدبخش باشد.