فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: اعتیاد به عنوان یک اختلال روان­پزشکی پیچیده و از معضلات بزرگ جوامع می­تواند برای افراد معتاد و اطرافیان آنان رنج و پریشانی روان­شناختی را به دنبال داشته باشد. این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی در کاهش پریشانی روان‌شناختی و افزایش سواد سلامت روان مردان عضو انجمن معتادان گمنام شهر کرمانشاه انجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری، تمامی مردان عضو انجمن معتادان گمنام شهر کرمانشاه در سال 1402 بودند. با روش نمونه­گیری در دسترس تعداد 30 نفر انتخاب و به‌صورت تصادفی در گروه کنترل (15 نفر) و آزمایش (15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه (هر هفته 90 دقیقه) تحت آموزش گروه­درمانی مبتنی بر رفتاردرمانی دیالکتیکی قرار گرفتند، در حالی که برای گروه کنترل مداخله­ای صورت نگرفت. برای جمع­آوری داده­ها از پرسش­نامه­های پریشانی روان‌شناختی Kessler و همکاران (2002) و مقیاس سواد سلامت روان Ekonor و Casey (2015)، استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آنالیز کوواریانس چندمتغیره تجزیه‌وتحلیل شد. یافته­ها: نتایج نشان داد که مداخله آموزشی، بر کاهش پریشانی روان‌شناختی (011/0=p، 231/۰=Eta، ۵۰۶/۷=F)، و افزایش سواد سلامت روان (002/0=p، 375/۰=Eta، ۶۱۹/۱۲=F) مردان عضو انجمن معتادان گمنام به‌طور معنی­داری اثرگذار بود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج و اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کاهش پریشانی روان‌شناختی و افزایش سواد سلامت روان شرکت‌کنندگان، توصیه می­شود از این شیوه درمانی نسل جدید رفتاردرمانی در مداخلات مرتبط با اعتیاد استفاده شود.