آیا ارتباطی بین بلوغ با تعادل ایستا و پویا در دانش آموزان دختر و پسر وجود دارد؟
نویسندگان
1 استاد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دکترا، گروه علوم ورزشی، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران.
3 دانشیار، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه علوم ورزشی، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران.
doi
10.22084/rsr.2021.20487.1471چکیده
زمینه و هدف: تغییرات پیکری و عصبی زیادی هنگام رشد و بلوغ در انسان اتفاق میافتد و به تفاوتهای مرتبط با بلوغ نوجوانان در اجرای عملکرد حرکتی توجه زیادی نشده است. در خصوص تعادل و ارتباط آن با بلوغ تحقیقات اندکی انجام شده است، لذا هدف از تحقیق حاضر ارتباط سنجی بین بلوغ با تعادل ایستا و پویا در دانشآموزان دختر و پسر بود. روش بررسی: نمونه آماری این تحقیق شامل ۷۰۰ نفر از دانشآموزان دختر و پسر با دامنه سنی ۹ تا ۱۸ سال در ۱۰ گروه ۳۵ نفری پسر و ۱۰ گروه ۳۵ نفری دختر در مدارس شهرکرد بود. برای ارزیابی بلوغ از فرمول شاخص پیشبینی بلوغ و برای ارزیابی میزان تعادل ایستا و پویا به ترتیب از آزمونهای سیستم خطای تعادل ایستا و تعادل Y استفاده شد. بهمنظور تجزیهوتحلیل یافتههای پژوهش از آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شد (0۵/0≥P). یافته ها: نتایج آزمون اسپیرمن، همبستگی معنیداری بین شاخص پیشبینی بلوغ با امتیازات آزمونهای سیستم خطای تعادل ایستا (۰۰۱/۰>P و 1۳۸/۰-=r) و تعادل Y (۰01/۰>P و 232/۰-=r) نشان داد. همچنین بین شاخص پیشبینی بلوغ و امتیازات آزمونهای سیستم خطای تعادل ایستا و تعادل Y در پسران و دختران همبستگی معنیداری مشاهده شد (0۵/0P<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر میزان تعادل ایستا و پویا با بلوغ ارتباط معنیدار دارد و آگاهی در مورد ارتباط بلوغ و تعادل میتواند برای برنامهریزی تمرینات و بهبود در اجرا بهعنوان هدف در نظر گرفته شود. پیشنهاد میشود تحقیقاتی نیز با هدف شناسایی علل این تفاوتها انجام شود.