رابطه نیروهای بیشینه اکسنتریک و کانسنتریک با زمان پرواز در مهارت دفاع روی تور والیبالیست‌های حرفه‌ای جوان

نویسندگان

1 کارشناس ارشد تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، کلینیک تخصصی حرکات اصلاحی و تمرین ستارگان سلامت گستر، تهران، ایران .

2 استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه علوم زیستی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.

3 گروه علوم زیستی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.

doi
10.22084/rsr.2021.23415.1552
چکیده

زمینه و هدف: بررسی ارتباط و همبستگی میان پارامترهای کینتیکی، به‌ویژه نیروی بیشینه با متغیر زمان پرواز می‌تواند نقش قابل‌توجهی در افزایش میزان پرش و پیشگیری از بروز آسیب‌های مختلف در والیبالیست‌ها داشته باشد. هدف این مطالعه بررسی رابطه نیروهای بیشینه کانسنتریک و اکسنتریک با زمان پرواز در مهارت دفاع روی تور والیبالیست‌های حرفه‌ای جوان بود. روش ­بررسی: 21 والیبالیست جوان مرد (میانگین سن: 90/0±71/17 سال، وزن: 68/59±28/768 نیوتن، قد: 93/2±66/195 سانتی‌متر، شاخص توده بدن: 54/1±47/20 کیلوگرم بر مترمربع)، مهارت دفاع روی تور را با حداکثر ارتفاع پرش بر روی دستگاه صفحه نیرو انجام دادند. متغیرهای بیشینه نیروی کانسنتریک و اکسنتریک و زمان پرواز، استخراج شدند. روش آماری همبستگی پیرسون برای برآورد ارتباط میان نیروی بیشینه کانسنتریک، اکسنتریک و زمان پرواز و نیز روش رگرسیون خطی برای تعیین بار و مرتبه عاملی نیروهای بیشینه کانسنتریک و اکسنتریک استفاده گردید. یافته ­ها: بین هیچ‌کدام از متغیرهای تحقیق (نیروی بیشینه اکسنتریک، کانسنتریک و زمان پرواز) همبستگی معناداری وجود نداشت. بار عاملی نیروی بیشینه کانسنتریک نسبت به نیروی بیشینه اکسنتریک در متغیر زمان پرواز بسیار بالاتر است و نیروی بیشینه اکسنتریک دارای رابطه منفی، در حالی‌که نیروی بیشینه کانسنتریک رابطه مثبتی را با زمان پرواز نشان می‌دهد. نتیجه ­گیری: پیشنهاد می‌شود که مربیان، بازیکنان و متخصصین علم تمرین والیبال، توجهی ویژه و جداگانه‌ای بر فاز‌های مختلف پرش ورزشکاران با هدف بهینه کردن عملکرد و طراحی بهتر برنامه‌های تمرینی داشته باشند.