گروهبندی لاینهای نوترکیب برنج با استفاده از روشهای تجزیه خوشهای و تجزیه به مولفههای اصلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی ، واحد میانه، دانشگاه آزاد اسلامی، میانه، ایران
2 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی ، واحد میانه، دانشگاه آزاد اسلامی، میانه، ایران
3 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی ، واحد میانه، دانشگاه آزاد اسلامی، میانه، ایران
4 استادیار پژوهش، موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران
5 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، واحد میانه، دانشگاه آزاد اسلامی، میانه، ایران
doi
10.22124/cr.2020.16522.1602چکیده
بهمنظور مطالعه تنوع ژنتیکی و گروهبندی لاینهای نوترکیب برنج، تعداد 144 لاین نوترکیب حاصل از تلاقی دو رقم برنج ایرانی نعمت و هاشمی در موسسه تحقیقات برنج کشور در دو سال زراعی 1396 و 1397 ارزیابی شدند. آزمایش بر اساس طرح حجیمشده (آگمنت) انجام شد و چهار رقم (دو والد هاشمی و نعمت و دو رقم علیکاظمی و خزر) بهعنوان تیمارهای شاهد در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار ارزیابی شدند. نتایج تجزیه واریانس دادهها نشان داد که تفاوتهای معنیداری بین ژنوتیپهای برنج از نظر تمامی صفات مورد مطالعه وجود داشت. بیشترین تنوع در هر دو سال بهترتیب برای صفات طول خروج خوشه از غلاف و عملکرد دانه و کمترین تنوع برای ضریب تبدیل مشاهده شد. مقایسه میانگینها نشان داد که بعضی از لاینها از لحاظ عملکرد و سایر صفات مهم زراعی نسبت به سایر لاینها برتری داشتند. تجزیه خوشهای بر مبنای میانگین دادههای دو سال، لاینهای مورد مطالعه را در چهار گروه قرار داد. نتایج تجزیه به مولفههای اصلی نیز نشان داد که پنج مولفه اصلی مستقل در حدود 82 درصد از تغییرات کل را توجیه کردند و نمودار دوبعدی حاصل نیز لاینهای مورد مطالعه را در سه گروه دستهبندی کرد. با توجه به نتایج مقایسه میانگینها، تجزیه خوشهای و تجزیه به مولفههای اصلی، لاینهای 157، 113، 114، 142 و 130 با داشتن بیشترین مقدار عملکرد و کمترین مقدار دوره رسیدگی، بهعنوان لاینهای برتر پرمحصول و زودرس در این مطالعه انتخاب شدند و میتوانند برای معرفی رقم یا تولید هیبرید در برنامههای اصلاحی بعدی مورد استفاده قرار گیرند.